letters to my former self

یار ...

2011-09-03T01:47:00.001+04:30

...

بگذار بگویم که بی تو بر من چه گذشت ... چه می گذرد ...
بگذار کسی نداند که چگونه من روزها توی ایوان خانه روی همان صندلی ننویی ِ قراضه می نشینم و منتظر می شوم تا شاید بیایی ...
در بزنی و تند تند از پله ها بیایی بالا و بگویی ای ناقلا تنها تنها قهوه می خوری ؟
و من بگویم قهوه بدون تو مزه نمی دهد ...
این روزها که نیستی ... که از من دوری ... اگر چه می نشینم توی ایوان خانه قدیمی مان ، اگر چه ماگه قهوه ام را سر می کشم ...اگر چه چشم می دوزم به غروب خورشید ، اما همه حوادث ، همه چیزها ، همه ماجراها ، همه غصه ها ، همه درد دلها را خودم تنهایی به دوش می کشم ... همه را پنهان می کنم درست اینجا .. در قلبم ...
هیچ کدام را نخواهم گفت
لام تا کام حرف نخواهم زد .
می گذارم همه چیز ، چون نسیمی سبک برود تا ته ِ ته ِ وجودم و همانجا ته نشین شود ... تا همه را انبار کنم توی قلبم تا روزی که ترا ببینم و همه را بریزم در دامانت ...
همه را بسپارم به بزرگیه دلت ...
بگذار کسی نداند که چگونه این روزها آغوشت را کم دارم ، که نوازشم کنی ، که همراهیم کنی ، که قدرتم ببخشی ...
بگذار هیچ کس نداند تا روزی که دوباره آفتابی که باید به چمن ها بتابد ، اشک این روزها را بخشکاند و مرا بنشاند به گرمی دامنت ...
دوستت دارم دوست نازنین ِ راه دورم .
می بوسمت و ممنونم بخاطر همه مهرت

...

2011-07-10T23:44:00.001+04:30

آدمهایی هستند که کارهای کوچکی می کنند...
مثلن دوستی که وقت خداحافظی دستت را فشار کوچکی می دهد ، مثل یک بوسه.
یا یک راننده تاکسی که حتا اگر در ماشینش را محکم ببندی بلند می گوید : روز خوبی داشته باشی .
یا کسی که توی مطب دکتر ، وقتی چشم در چشمش می شوی ، دستپاچه رو بر نمیگرداند ، در عوض لبخند می زند و با مهر نگاهت می کند.
یا دوستی که بدون مناسبت کادو می خرد برایت ، و می گوید این تی شرتِ پشت ویترین انگار مال تو بود . یا یک کتاب کوچک ، یک شاخه گل ، یک نان خامه ای گنده ...
یا کسی که سر چهار راه نرگس نوبرانه می خرد و با گل می رود خانه.
یاآدمی که یادش نمی رود اس ام اس های مهر آمیز بفرستد تا به شما یاد آوری کند چقدر برایش عزیزی...آدم ِ اس ام اس های پر مهر و بی بهانه ، حتا اگر با او بد خلقی کرده باشی.
آدمی که حواسش به گربه ها هست ، به سگها ، به پرنده ها ، درختها ، موجودات دیگر ... آدمی که به حیوانات و طبیعت اطرافش توجه می کند و اگر حیوانی گرسنه دید ، از یاد نمی برد که غذایی به او بدهد ، آدمی که فراموش نمی کند اگر آشغالی روی زمین است بر دارد و توی سطل بیندازد .
آدمی که خنده را از دنیا دریغ نمی کند . توی پیاده رو بستنی چوبی لیس می زند و روی جدول راه می رود.
همین آدم و آدمهایی مثل او ، با همین کارهای کوچکشان ...
همین ها هستند که دنیا را جای بهتری برای زندگی می کنند

...

2011-06-22T18:44:00.001+04:30

آخ که چقدر دلم یک خیال راحت می خواهد
یک آفتاب گرم
یک نیمه شب گم شده با شعر های حافظ و مولانا
یک نیمه شب با یک ماگ پر از قهوه و یک عالم عطر یاس بنفش
یک نیمه شب ِآرامش
بدون این همه صدا در سرم

آخ که چقدر دلم مادر بزرگم را می خواهد که سرم را بگذارم توی آغوشش و نگرانی هایم را بریزم در دامنش

...

nobody loves a lonely dog ...

2011-06-18T14:18:00.001+04:30

آدم بی قرار را هر کسی نمی فهمد ... آن هم آدم بی قراری از نوع من ...
من بی قرارم ... یعنی خیالم راحت نیست ، توی دلم رخت می شورند انگار . دل دل می کنم ، دست و پا می زنم اما چاره ای ندارم هیچ .
راستش من بدجوری در حرف زدن ناتوانم ، می خواستم بگویم چرا بی قرارم ، کلامم را گم کرده ام انگار . شاید بهتر باشد بگویم عاشقم ... یک جوره بده اسطوره ای عاشقم ، شاید اگر شما بفمید عاشق چه چیز هستم اینقدر دیوانه وار و بیمار گونه ، مرا احمق فرض کنید . یا شاید کلی از فواید دوست داشتن انسانها و جنگیدن برای آزادی و این چیز ها برایم داد سخن بدهید ... اما من باز هم عاشقم ، اعتنا یی به این که آدمها احمقم جلوه بدهند ندارم . به عشق ورزیدنم ادامه می دهم ، چون کاره دیگری از دستم بر نمی آید .
من عاشق موجودات زنده ام " عاشق درختها ، جوی ها ، قمری ها ، جیر جیرک ها ، سگها و گربه ها ، گربه ها ، گربه ها " ...
بله من اعتراف می کنم یک جوره چسبناکی عاشق طبیعتم .
برای همین رنج می کشم بسیــــــــــــــــــــــار برای تمام موجودات بی پناه و گرسنه و بیمار ... و نمی توانم ببخشم آدمها را . خیلی سعی کردم ها ، اما هرگز موفق نشدم ببخشم آدمهایی را که بی توجهند به محیط اطرافشان ، به سگی گرسنه ، به گنجشکی سرما زده ، به درختی بی آب ، و به گربه ای بیمار . هیچ وقت نبخشیده ام خودم را حتا ... وقتی کاری از دستم بر نمی آید که این همه نا مهربانی را تلافی کنم ... تا نباشد دیگر موجودی بی پناه ... وقتی نمی توانم زندگی را قشنگ و آرام کنم برای سگها و گربه ها قلبم فشرده می شود . و از همه بدتر همزاد پنداری عجیبی دارم با تمام حیوانات بی پناه و گرفتار . توی زندگی گذشته ام سگی ، گربه ای ، اسبی چیزی بوده ام انگار که اینقدر آشناست روحم با روحشان ...
یک روزی توی یک ماشینی نشسته بودم با دوستی ، از وسط اتوبان داشتیم با سرعت می گذشتیم ، ناگهان سگی یکدفعه پرید وسط اتوبان ... دوستم پایش را فشار داد روی ترمز ... سگ از صدا ترسید و برگشت ، باورم نمی شد نزدیم به سگ ... فکر نکردم اگر با آن سرعت زده بودیم به سگ ، ماشین داغان می شد . یا با آن سرعت چه بلایی سر خودمان می آمد . فکر کردم که این سگ چقدر دیگر می تواند زنده بماند ... چقدر دیگر باید دنبال یک تکه غذا از چقدر اتوبان دیگر بگذرد و نمیرد یک وقت ... فکر کردم شاید بچه هایش منتظر باشند تا برایشان غذا ببرد و اگر نبرد ، اگر بمیرد ، چه بلایی سر آن بچه ها خواهد آمد ... فکر کردم چرا من نباید یک قدرتی چیزی داشته باشم که این بی گناهان را از خیابان جمع کنم و سر پناهی برای همه شان ، همهء همه شان درست کنم . و بعدش فکر کردم که نمی خواستم جان یک حیوان را بگیرم . جان یک موجود را که می تواند راه برود ، بدود ، نفس بکشد ، باشد ....
سگ فقط یک سگ بود ، یک سگ بی صاحب وسط یک اتوبان ، من اما تمام مدت آن روز و روز بعد خودم را سرزنش کردم که چرا نمی توانم کاری بکنم . من تمام آن روز و روز بعدش را هر وقت که تنها شدم گریستم یواشکی تا کسی نبیند و مسخره ام نکند ، که چرا برای یک سگ بی صاحب اینقدر انرژی مصرف می کنم . من تمام آن روز و روز بعدش و روزهای بعدش خودم را نبخشیدم . یعنی نشد که ببخشم .
اینها را نوشتم تا شاید با این اعتراف کمی آرام شوم . می دانم بسیاری از آدمها می گویند " ای بابا جان آدم ها را می گیرند مهم نیست برای روزگار و برای خود قاتلین ، راست راست راه می روند بی هیچ افسوسی ... یا ، جایی که برای زندگی انسانها ارزش قایل نیستند جان حیوانات چه اهمیتی دارد و هزار تا جمله تکراری دیگر "
اما برای من مهم است ... انسانها هیچ چیز که نباشد ، هیچ چیز که نداشته باشند ، تهِ تهِش زبان دارند و اگر گرسنه یا دردمند باشند صدا می کنند و می گویند گرسنه ام ، درد دارم ، کمک . اما یک موجود زنده مثل یک درخت ، یک سار ، یک گربه چطور می تواند بگوید ، گرسنه ام ، درد دارم ، تنهام ، می ترسم ....
من خجالت می کشم از طبیعت از موجودات در آن ، من شرمنده ام و کاری از دستم بر نمی آید ... تحمل دیدن رنج موجودات را ندارم . قلب من به بزرگی تمام موجودات این کره خاکی جا دارد ... اما دستم ناتوان است.
دلم می خواهد بخوابم و دستی تمام این دغدغه ها را پاک کند از فکرم . دلم می خواهد آنقدر خوب شود همه چیز که با خیال راحت توی ایوان خانه قدیمیمان بشینم و به درختان سبز نگاه کنم و ماگ قهوه ام را سر بکشم

...

با قايقم نشسته به خشكي

2011-06-11T16:10:00.000+04:30

من چهره ام گرفته
من قايقم نشسته به خشكي

....

همین

2011-06-08T23:45:00.001+04:30

در دل من صداییست
که می خواند غمین
گوش من به این صداست
همین

...

سال نو ...

2011-03-20T21:39:00.003+03:30

...

هر روز فکر کن ، امروز آخرین روز است
پس بی دریغ مهر بورز
بی انتها دوست بدار

نو روز مبارک

...

little girl

2011-03-14T22:34:00.002+03:30

...

هیچوقت یادم نمی رود دخترکی را که موهای بلندش را ول می کرد روی شانه هایش و دامن رنگی گلدار می پوشید.دخترک شاد آن روزها را خوب به یاد می آورم ... دخترک امیدوار آن روزها که رویا می بافت با مرده زندگیش ... مرده رویاهایش ... می دانی مرده رویاهایش را نمی شناخت ... اگر مرده رویاها را می شد شناخت که دیگر مرده رویاها نمی ماند .
بگذریم ... دخترک شاد آن روزها دچار غصه بی پایانی شده که تمامی ندارد. هر چه سعی می کند نمی تواند بی خیال شود !
تنها شده . تنهایی که نمی گنجد توی این همه غم روزهایی که گذشت . همان وقت بود که فهمید یک جای کار می لنگد . که مرده رویاهایش نیست .
مرده رویاهایی که نبود بنشیند جلویش و صاف توی چشمانش بنگرد ... بعد بغلش کند . سرش را روی شانه اش بگذارد و بگوید این ها که چیزی نیست هر چه دارم مال توست ... شاد باش ، بخند عزیز دل . و نگوید ای بابا چرا آبغوره می گیری یا بس کن ، لوس نکن خودت را ...
مرده رویاهایی که بگوید : اشکهایت را که می بینم قلبم از سینه می خواهد بیاید بیرون . و دخترک خودش را از بغلش بیرون بکشد و ببیند چشمانش را که نمناک شده که خیس شده و بپرسد ( ... ) گریه می کنی ؟ و ببیند که چه ناراحت است برایش ، برای اشک هایش ، برای غصه هایش ...
و حالا این انصاف نیست . دلش بودنش را می خواست . ای کاش بود .

حالا دخترک با خود فکر می کند و توی دلش هی می گوید : کجایی این همه سال ، این همه ماه ، این همه روز ؟
حالا چه می شود این همه دلتنگی ؟ چه خوابی دیدی که من تویش نبودم ؟
و غصه می خورد و با چشمان درشتش خیره می شود به آسمان ابری و برفی این روزهای آخر زمستان . و می خواهد بترکد از غصه انگار ...
دخترک این روزها خالیست از کلام ، خشکیده اشکهایش .
دخترک تنها ی این روزها .
دخترکی که من بودم

....

miss ya

2011-03-08T17:32:00.000+03:30

دلم برایت تنگ شده ...
امروز به یادت افتادم ... زیاد ... هوا ابر بود ... و باران نبود ، چون تو ، که نبودی امروز . امروز تنها فکرم بودی ... هر روز تمام فکرمی ، تمام نمی شوی انگار.
دلم تنگ شده . برای تو که قسمتی از زندگیم ، نه تمامش هستی . از روزی که دیدمت تمام زندگیم شدی . روزی نیست که بی تو نباشم انگار ، حتا وقتی نیستی . حتا وقتی تنهایی می روم کتاب می خرم ، تنهایی می روم قهوه می نوشم ...تنهایی بیداری هایم را می گذرانم . هیچ یاد نگرفته ام بی تو بمانم . و حالا نیستی .
من تنهایی توی این این روز ابر گرفته و دلتنگ از پنجره بیرون را نگاه می کنم و دلم خالیست انگار.
فکر می کنم مرا یادت می آید هیچ ؟
دلتنگم می شوی؟
...
چرا من این همه دلتنگت می شوم ؟
چرا از یادت نمی برم حتا برای دقیقه ای؟
تو نیستی این شبها و من آنقدر به گوشه سقف نگاه می کنم تا خوابم ببرد ...
تو نیستی که با هم حرف بزنیم ...
تا دلت بخواهد دلتنگتم این روزهایی که نیستی

...

Womens Day

2011-03-08T17:13:00.001+03:30

زنان نرمند ، چون بهار
و سخت ، چون زندگی
روز جهانی زن مبارک

...

snow

2011-01-16T14:50:00.002+03:30

فرانچسکای عزیزم

برف می آید ...

در خانه کوچک من که پنجره ای بزرگ رو به کوه دارد زمستان آمده ...
زمستانها دوست دارم بروم جلوی شومینه هیزمی خانه ام و صدای چرق چرق چوب ها و بوی بسیار دلنشینشان را فرو دهم تا اعماق شش هایم.
زمستانها دوست دارم تکیه بدهم به کاناپه گندهه رو بروی شومینه ام و انگشتان پایم بخورد به پاهای تو ، و تو بگویی "نکن ، انگشتات سرده دوس ندارمشون " و من باز هم لج کنم بمالم پایم را به پاهایت .
زمستانها دوست دارم ماکسیمیلیان برایمان کتاب بخواند ، از آن خوب هایش ها ، مثلن یک چیزی از سیلونه یا کازانتزاکیس ، بعد من و تو چشمانمان را ببندیم و گوش کنیم و یواشکی بخوابیم ...
زمستانها دوست دارم روی یخ های دریاچه کوچک دهکده مان سرسره بازی کنیم و کیف کنیم از دیدن چشمان نگران ماکسیمیلیان بسکه نگران ماست . و اصلن نترسیم از افتادن ...و نترسیم از مردن .
زمستانها دوست دارم روی برفهای مقابل خانه قدیممان در دهکده بخورم زمین و این دستهای گرم و مهربان ماکسییلیان باشد که بلندم می کند ، که می تکاند برفها را از روی لباسم و تند تند بوسم می کند تا نترسم ، تا تنها نباشم .
زمستانها دوست دارم سرما بخورم ، تب کنم تا مادر بزرگ مواظبم شود و هر روز بوی خوش سوپش بپیچد توی دماغم ، که ناز کنم و نخورم سوپش را ،که نازم را بکشد و خودش قاشق قاشق سوپ را با جرعه ای از محبتش دهانم بگذارد .
حالا توی این خانه که مال من است و پنجره های بزرگ رو به کوه ِ پر از برف دارد ، من ، گریه می کنم ،
عصبانی می شوم
افسوس می خورم
بی حوصله می شوم
کلافه می شوم
حسرت می کشم
دیوانه می شوم
به خودم بد بیراه می گویم
اما هیچ چیز تغییر نمی کند
من دلم برایت تنگ شده
چه می گویم ؟ دلم برایت نه ، دلم برایتان تنگ شده
توی این زمستان دوست دارم تو باشی ، ماکسیمیلیان باشد و بوی چای بهار نارنج مادر بزرگ

تو باشی و من باشم و درخت ماگنولیای توی حیاط وقتی برف رویش می نشست

جا مانده قلبم
میان آن همه زمستانهای گم شده قدیمی
که تو بودی و من بودم و یک دنیا خوشبختی

با این موزیک

Raphael - Llorona

...

برف نو

2011-01-12T14:04:00.002+03:30

برف نو، برف نو، سلام، سلام!
بنشین، خوش نشسته ای بر بام

پاکی آوردی - ای امید سپید!-
همه آلوده گی ست این ایام

راه شومی ست می زند مطرب
تلخ واری ست می چکد در جام
اشک واری ست می کشد لبخند
ننگ واری ست می تراشد نام

شنبه چون جمعه، پار چون پیرار،
نقش هم رنگ می زند رسام

مرغ شادی به دام گاه آمد
به زمانی که برگسیخته دام!
ره به هموار جای دشت افتاد
ای دریغا که بر نیاید گام

تشنه آن جا به خاک مرگ نشست
کاتش از آب می کند پیغام!
کام ما حاصل آن زمان آمد
که طمع برگرفته ایم از کام
...

خام سوزیم، الغرض، بدرود!
تو فرود آی، برف تازه، سلام

...

زمستان است

2011-01-10T16:51:00.002+03:30

من از نهایت برف حرف می زنم
از نهایت سرما

اگر با من ماندی
عزیز دل
دستهایت را به سرمای دستانم هدیه کن

پ . ن : عکس از برف در خانه ما

cry a river

2011-01-05T17:33:00.002+03:30

اکنون زمان گریستن است
تو ما را ترک کرده ای
چه جدایی دردناکی

هنگام گریستن شده است
به همان اطمینان که فردا آفتاب طلوع خواهد کرد

...

Photo By
azarakhsh mahlooji

mi

2011-01-01T22:18:00.000+03:30

نوشته های من شاید خیالبافی های دختر دیوانه ای باشد که موهای بلندش را چون کولی ها بدست باد می سپارد و نگاهش را به پهنای افق می دوزد ...
دختر خیالبافی که این روزها نقش می بافد و در میان رنگ هایش گم می شود

...

Happy New Year 2011

2010-12-31T16:41:00.001+03:30

I see trees of green, red roses too
I see them bloom for me and you
And I think to myself what a wonderful world.

I see skies of blue and clouds of white
The bright blessed day, the dark sacred night
And I think to myself what a wonderful world.

The colors of the rainbow so pretty in the sky
Are also on the faces of people going by
I see friends shaking hands saying how do you do
They're really saying I love you.

I hear babies crying, I watch them grow
They'll learn much more than I'll never know
And I think to myself what a wonderful world
Yes I think to myself what a wonderful world.

...

جز دقایقی

2010-12-29T23:11:00.000+03:30

هیچ نمانده برایم

جز دقایقی

که

دلم هوایت را میکند

هوای چشمهایت

هوای دستهایت

...

با این موزیک

samo zein-araby leya

...

و فکر می کنم

2010-12-28T23:57:00.002+03:30

...

این روزها را یادم نمی رود ... نه به خاطر این همه بدی و سختی که دارد ها، نه ...
این روزها را یادم نمی رود چون تو هستی تا همراهیم کنی .
هیچ وقت نتوانستم چیزه خوبی بنویسم ... اصلن نوشتن توی ذاتم نیست انگار ... اگر توان نوشتنم بود ، می نوشتم شعری چیزی تا بیان تمام احساسم باشد ... احساس بی نظیر این روزهایم با این همه سختی ...
بعضی خواستن ها این جوریند دیگر ... آدم را سرشار از خواستن می کنند ... مرد رویاهای منی عزیز دل .
امشب همینطور که چشم دوخته ام به درخت روبروی پنجره ام فکر می کنم که اگر زمین هم به آسمان برسد مهم نیست.
درست امشب وقتی به درخت مقابل خانه نگاه می کنم و صورتت را می سازم در ذهنم ، در قلبم ، و فکر می کنم چه خوشبختم که دارمت ... که هستی .
و فکر می کنم حالا روی تختت ولو شده ای و به صفحه مانیتورت خیره شده ای
و فکر می کنم چیزی نمانده تا به خانه خودمان برویم ...
و فکر می کنم اگر زمین هم به آسمان برسد مهم نیست.
درست امشب دلم تنگت می شود و مهربانی بی دریغت که لبخند می شود روی لبهایم

با این موزیک
Sergio Dalma , Carmen Paris - Por Amor

...

Merry Christmas ....

2010-12-24T23:50:00.001+03:30

...

ماه منیر

می خواهم یک چیز را فقط به تو اعتراف کنم ... این روزهای سال نو منظورم کریسمس و سال نو میلادی است ... آره این روزهای کریسمس را خیلی دوست دارم ... با وجود اینکه من اینجا هستم یعنی در کشوری که کریسمس را جشن نمی گیرند باز هم این روزها را خیلی دوست دارم ...
تصور یک پیر مرد تپل و شاد ، پیرمردی که از چشمهای آبیش برق خوشحالی و امید می جهد بیرون شادم می کند ...
تصور یک درخت کاج زیبای همیشه سبز با آن همه توپ های رنگی کوچک و آویز های زیبا و زنگهای طلایی این روزهای خسته و تنبل و ملول را قابل تحمل می کند برایم .
دلم می‌خواست که ما هم داشتیم این همه شادی و رنگ و زیبایی را ، این همه امید روزهای بهتر را ، این همه هدیه خوشگل کریمس را ...
کاش ما هم جورابهایما را آویزان می کردیم یک جایی از خانه تا بابانوئل توش کادو بگذارد برایمان .
کاش ما هم با رویای این که کسی هست تا رویاهایمان را بر آورده کند بزرگ می شدیم .
می دانی ماه منیر به نظر من آدم‌ها دو دسته‌اند: آنهایی که کریسمس را دوست دارند، و آنهایی که دوست ندارند. اولی‌ها آدمهایی هستند مثل من که دلشان یک کمی شادی و هیجان و امید می خواهد ، دومی‌ها کسانی هستند که عقیده دارند نوروز بهترین و تنها جشن واقعی جهان است.
این روزها آره همین روزهای پر از دلشوره و اضطراب تنها چیزی که خوشحالم می کند یک مهمانی خوب کریسمس و یک هیجان دیدن بابا نوئل و رسید به آرزوهاست .
کاش ما هم برف داشتیم این جا آنوقت می رفتم و یک درخت کاج برای خودم می خریدم و کلی تزئینش می کردم .
دیگر چه باک که همه مسخره ام کنند و جدی نگیرند کارهایم را ، من با این همه درخت و جوراب و بابا نوئل خوشحال بودم یک دنیا ...
جای مرا آنجا وسط آن همه برف و جوراب و درخت کاج و بابا نوئل خالی کن ، شاد باش و شادی کن به جای من هم .
دوستت دارم . مبادا یادت برود آرزو کنی ...

با امید و آرزو

جز تو ...

2010-12-23T01:34:00.002+03:30

...

جز تو کی می تونه ؟؟؟

با این موزیک

Mohammad Alizadeh - Joz To

پ . ن : دوستت دارم

...

یلدا ...

2010-12-20T00:47:00.004+03:30

...

دوست من

چندان نگذشته است از روزهایی که گذشت ، شاید بیست سال ... آن زمان هنوز در تهران زمستان می آمد ... هنوز در شمیران نازنین برف می بارید ... هنوز در دربند افسانه ای برف روی زمین می ماند ... آری چندان دور نیست . یادم هست هنوز ، آن روزها زمستان آنقدر برف می آورد با خودش که آدم برفی درست می کردیم و می ماند ، می ماند تا بهار ...
یادم هست که وقتی شب یلدا می رسید برف بود روی زمین ... و چه کیفی می داد توی خانه ما .
در همان اتاقی که پر از پنجره های قدی بود ، مادر کرسی می گذاشت و به یاد نوستالژی کودکی هایش روی کرسی توی یک سینی قدیمی همه چیز می گذاشت ... انار دان شده با گلپر و نمک ، آجیل شب یلدا ، هندوانه نه چندان شیرین ، سیب و پرتقال و نارنگی و خیار ... و حافظ ، حافظ جاودان ... تا بابا مثل هر سال بخواند برایمان " نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد که روز محنت و غم رو به کوتهی آورد" ... تا همه بیایند خانه ما دور همان کرسی برقی قدیمی بنشینند و گل بگویند و گل بشنوند. یادش بخیر ، آن روزها زمستان زمستان بود و بهار ، بهار ... چه روزهای شیرینی بود قدیمها ، تقریبن بیست سال پیش ...زمستان که می شد خیلی چیز ها یاد می گرفتیم . زمستان یادمان داد توی زندگی زمانهایی می رسد مثل زمستان که باید صبر کرد تا بهار ... باید صبر کرد تا برسد به بار دانه ای که کاشته ایم ... زمستان یادمان داد صبور باشیم ...
زمستان یادمان داد که وقتی کنار بخاری گرم خانه لمیده‌ایم و آلبوم عکس ها را ورق می زنیم، یا در تاریکی اتاق نشیمن فیلم های پروژکتوری تماشا می کنیم، هنگامی که تصویر عمو سیبیلو بر پرده نقش می بندد که کنار بابا و سروش و جمشید و علی اوحدی پشت همان میز قدیمی توی حیاط نشسته است، در همان زمان که احساس سرد خالی بودن جایش را می کنیم، یادش گرم کند دلمان را و در تاریکی اتاق که اشک مان را نمی بینند ، کلی اشک شود روی گونه هایمان این بغض پر از دلتنگی .
یادم هست همان روزهای شاد قدیم ... از پشت درختهای حیاط مادر بزرگ آبی رنگم بر سر دیوار خانه قدیمی و نازنینمان ، دست ها را سایبان می کرد و دوردست های شمال را می نگریست. چشمان خسته اش جان می یافت و چون عقابی سالخورده کوه را می کاوید. او که بهنگام سوزن نخ کردن بار ها نمی توانست و مرا صدا می زد ، چه مشتاق اکنون برف را بر سره‌های دوردست البرز می دید. بعد برمی گشت طرف من و با شعفی که از سالخوردگی اش بعید بود ذوق می کرد و دست مرا می گرفت و کوه را نشان می داد و ، فریاد می کرد که:
«آخ، دختر خوشگلم بازم برف اومد رو کوه ، بازم امسال پر برکت می شه »
تهران و زمستان زیبایش نماند ... این روزها برف نمی بارد چه رسد به ماندن ، این روزها روی درختان زیبای خیابان پهلوی هیچ برفی نمی نشیند و دیگر از آن همه زیبایی عاشقانه چیزی باقی نمانده است ... دیگر کی می توانی توی کوچه پس کوچه های شمیران سر سره بازی کنی ، کی می توانی برف بازی کنی ؟
این روزها یلدای بی برف و بی سرما را تجربه می کنی ، چه یلدای غم انگیزی ... دیگر از آن همه شادی کودکانه ، آن همه قیژ قیژ برف زیر افتر اسکی هایی که به پا می کردی خبری نیست ، دستکش می خواهی چه کار ؟ برفی نیست تا با گلوله اش بازی کنی ...
گفتنی فراوان دارم از زمستان و یلدا و برف ، اما خسته‌ات نمی‌كنم بیشتر . امیدوارم رک‌گویی‌ام گزنده نباشد اما همه اینها ، همه این بدی از من توست ، تقصیر ماست که طبیعت با ما قهر کرده است ، مگر نه اینکه طبیعت آیینه ماست ... چه کرده ایم با خودمان و با طبیعتمان ؟؟؟

با این موزیک

Faramarz Aslani -Gharibeh Dar Shahr

...

2010-12-18T23:44:00.003+03:30

....

ساعت ده و چهل و هفت دقیقه شنبه بیست و هفتم آذر ماه است ...
نشسته ام کنار پنجره و چشم دوخته ام به آسمان سیاهی که می بارد گاهی ... لهاسا گوش میکنم و ماگ قهوه ام دستم است ... این روزها حوصله نوشتنم نیست ، توی مغزم ... توی سرم می آید حرفهایی که می خواهم فریادشان کنم اما دستم را حوصله نوشتن نیست.
چه بد که حوصله ای نیست و گرنه می گفتم من "س " را هیچوقت ندیده ام اما دلم می خواست اینجا کنار پنجره خانه ما می نشستیم و گپ می زدیم ... آنوقت می شد بهش بگویم عکاسی بهترین کار است اما وقتی عکاس جنگ شوی انگار نه انگار بهترین کار جهان این باشد .
آن وقت می فهمی جنگ دارد آن روی بی رحم کثیفش را نشانت می دهد. با کمال قصاوت و با پر رویی هر چه تمامتر . آنوقت که تو داری عکس می گیری از کسی که مغزش متلاشی شده ،
همینجوری که داری لنز دوربینت را تنظیم می کنی ، همین جوری خودت هم می شکنی از وسط ...
پخش می شوی روی زمین ...
چه بد که حوصله ای نیست و گر نه میگفتم " س " عزیزم ، بزرگ آرزو کن ، آرزوهایی که تویش خون و خونریزی نباشد ... این عادلانه نیست ، اگر روزی آرزویت بر آورده شود ؟
کاش اینجا بود و با هم گپ میزدیم ...
یک ماگ پر قهوه و یک آهنگ خوب ... و بارانی که گاهی می بارد ... بگذار عکس های جنگ همان قدیمی ها بماند ... بگذار آب از آب تکان نخورد ... انگار نه انگار که بهترین کار جهان عکاسی جنگ است

با این موزیک

Lhasa - Con Toda Palabra

...

U & Mi...

2010-12-16T16:12:00.004+03:30

آفتاب می تابد امروز و من حالم خوب است ...
کوه پیداست از پنجره خانه و من حتا آخرین سنگش را می بینم ...
خوبم امروز و تو هستی مثل این همه روز که بودی و من بودنت را پاس می دارم .
این که توی این دنیا به این بزرگی یک نفر هست که باشد ، فقط و فقط مال تو خیلی دل نشین است.
خانه آرام است .
نشسته ام و می نویسم ، این کار حالم را جا می آورد .
خوبم امروز ، خیالم راحت است که هستی تا اگر خوب نبودم با تو درد دل کنم .
تو آرامم کنی . تو دستم را بگیری و دلداریم دهی.
همه اینها را گفتم که بگویم آخرش :
تو را با دنیا عوض نمی کنم
تو نباشی من نیستم انگار

با این موزیک

Touch & Go - Straight . . . to Number One

پ . ن : ای میلم را که بازکردم امروز یک دنیا آهنگ زیبا کادو گرفتم ، می سی مهران عزیزم که به یادمی

...

...

2010-11-20T18:16:00.000+03:30

گرمم کن به قصد سوختن
نوازشم کن تا یگانگی را آغاز کنم

...

...

2010-11-14T23:55:00.001+03:30

یک نفری بود توی زندگی من ، یک زنی ، که حالا نیست ، زنی که همیشه می گفت سول میت واقعی هرگز پیدا نمی شود ...
و من حالا این حرف را درک می کنم ... حالا می فهمم پیدا کردن یکی که مثل خودت باشد ... درست مثل خودت ، خیلی سخت است ... یا شاید هم ناممکن .
کسی که مثل خودت فکر کند
مثل خودت احساس کند
مثل خودت خوشحال شود
مثل خودت به یک چیز هایی عشق بورزد
مثل خودت دلش بگیرد از خیلی چیزها
مثل خودت ...
میدانی حالا که فکر می کنم می بینم هیچ کس را نمی توانی پیدا کنی که تو را ، « ته ِ ته ِ » تو را احساس کند ... کسی که بدون اینکه تو حرف بزنی بداند ... بدون این که توضیح دهی بفهمد و اصلن چه نیازی به توضیح هست وقتی خودت باشد ... خود ِ خودت .

نمی دانم ...

شاید سول میت واقعی باید طور دیگری باشد ... این که با تو اختلاف نظر داشته باشد و تو تلاش کنی تا متقاعدش کنی ...
این که مثل تو نباشد ... علایق مشترک داشته باشید ها ، ولی خودت نباشد . شاید همین که مثل تو نباشد باعث رشدت شود ... یا کی می داند شاید یک سول میت واقعی نباید مثل تو باشد ... باید اختلاف نظر داشته باشد با تو ...شاید یک سول میت واقعی کسی است که در کنارش آرامی ، آرام ِ آرام ... کسی است که همراهیت می کند توی زندگی ... کنارت است ... مثل مردی که من دارم ...

در نهایت اندوه و از ته احساس نوشتم

پ .ن : سر بزنید اینجا را ، دلم ریش ریش شده از وقتی این همه تنهایی دیدم ... یک دست صدا ندارد ... همیاری کنید

Vafa-Animal-Shelter

http://www.facebook.com/pages/Vafa-Animal-Shelter/212270544782

...

...

2010-11-02T16:48:00.001+03:30

گفته بودم که از پاییز بدم می آید ؟ ها ؟ گفته بودم انگار
آره من از پاییز و این همه روزهای دلگیر و سرد و ابری و بارانی آن هم از نوع بدش متنفرم ...
این هوا ، این سرما حالم را بد می کند و یاد یک چیزهایی می افتم که خوب نیستند هیچ و باز هم کم می آورم دوستی را که ندارم .
دلم گرمای بغل یک دوست می خواهد که ولو شوم توی محبتش ... که حرف بزنم کلی و سبک شود شاید این دل نامراد.
ندارم ولی این روزها دوستی که همدمم باشد که تنهایی را حس نکنم .
نه از این دوستهای معمولی و بی مزه و صد رنگ ها ، از آن دوستهای قدیمی و بی قضاوت و بی خیانت.
از آن دوستی ها که این روزها پیدایشان نمی کنی هیچ .
از آن دوستها که از حرفهایت بعدن ها یک جایی سوءاستفاده نکند ، از آنهایی که از ناراحتیت شاد نشود.
من همیشه فکر می کردم آدم ها یک دوست واقعی دارند ، تنها یکی.
یکی که وجودش دلگرمی ست .
حالا من توی این روزهای ابری و غم گرفته وقتی که حتا کوه هم از پنجره ام معلوم نیست یک دلگرمی کم دارم ... یک دوست کم دارم

...

جنگ جنگ تا پیروزی

2010-09-30T15:40:00.000+03:30

این روزهایی که همه چیز از خاطرات جنگ می گوید ، جنگی که برای ما هیچ چیز نداشت جز غم و نا امیدی و ترس و دل دل کردن ، این روزها که هی توی کوچه و خیابان عکس دفاع مقدس چسبانده اند همه جا و تی وی پر شده از دروغ های شاخدار دوران جنگ ...
آره همین روزها من هم مثل خیلی از هم نسلانم به یاد می آورم روزهایی را که برایم نه افتخار بلکه ترس و بی خانمانی به همراه داشت ... روزهایی که صدای نحس آن آقاهه بد صدا که می گفت «شنوندگان عزیز توجه بفرمایید رزمندگان اسلام در جبها های حق علیه باطل ...» همیشه توی گوشم بود ...روزهایی که تلویزیون یک صفحه بی ریخت را نشان می داد و یک آژیر دلهره آور را پخش می کرد که بگوید توجه! توجه! علامتی که هم اکنون میشنوید، اعلام خطر یا وضعیت قرمز است و معنا و مفهوم آن اینست که حمله هوایی انجام خواهد شد! محل کار خود را ترک و به پناهگاه بروید!!!
روزهایی که از ترس بمب و موشک هزار کوفت و زهر مار دیگر مجبور شدیم از شهرمان ، تهران طفلکی مان برویم مشهد خانه دوست مامانم ...روزهایی که مجبور شدیم سگمان اَگی را تنهایی بگذاریم تهران و به همسایه مان با هزار خواهش و تمنا بگوییم یک کمی غذا به او بدهد ... شبهایی که من روی بالشم توی مشهد گریه می کردم و دلم می سوخت برای اَگی که تنها بود ، برای باربی های نازنینم که نتوانسته بودیم با خودمان ببریم مشهد و برای خانه قدیمی و خوبمان که نکند خراب شود از بس که موشک بهش خورده است ...
روزهایی که بابا مجبور شد برگردد تهران چون سر کار لازمش داشتند و دلتنگی و نگرانی مامان که یک شب آرام نداشت ...
خدا لعنت کند باعث و بانیِ مرگ آن همه جوانی که از دست رفتند بی هیچ افسوسی ...خدا لعنت کند تمام کسانی را که این همه استرس و غم و بدبختی را نثار این همه مردم کردند ... استرسی که هنوز هم ته ِ ته ِ وجودمان باقی مانده ...
نمی خواهم تحت هیچ شرایطی آن همه روزهای بد و مزخرف و لعنتی را به یاد بیاورم ...
لعنت لعنت و هزار بار لعنت به تمام کسانی که این جنگ را راه انداختند تا این همه شهید و جانبازو مفقود الاسر و یتیم و بیوه و افسرده بماند توی این روزگار

...

...

2010-09-30T10:32:00.003+03:30

در کوی نيک نامی ما را گذر ندادند
گر تو نمی‌پسندی تغيير ده قضا را

...

...

2010-09-30T10:27:00.001+03:30

Do You Have Fun???

...

2010-09-12T18:30:00.000+04:30

زندگی این روزهای من تلخ و سنگین می گذرد ، بلد نیستم شادش کنم ، بلد نیستم تنهایی نکنم ، همه اش در تنهایی و سکون می گذرد، خیالم راحت نیست ، این روز ها هیچ کاری نمی کنم ، یعنی هیچ کاری را دوست ندارم ، نه حال نوشتن دارم نه حسه کشیدن ، نه شادیِ ساختن نه انگیزه ادامه دادن .
یک افسردگی و بی برنامه گی خاصی دورم را گرفته ، قدیم تر ها وقتی حالم حاله این روزها بود ، تنها نوشتن سبکم می کرد ، دلم را خوش می کرد ...
این روزها نمی دانم هیچ چیز را انگار ، شده ام آدم نمی دانم ، آدم غم انگیز و بد خلق این روزها را اصلن دوست ندارم ، نمی شود این همه افسرده و مشمئز کننده نباشم .
این حرفها و غم ها را فقط به تو می توانم بگویم ، کاش این همه تنهایی اشک می شد روی گونه هایم ، شاید آرام تر می شدم ...
من در این شبها که کم کم بوی پاییز می دهد در سکوت و سکون خودم غرق می شوم ، توی ماهی که تولدم بود وقتی پیر تر شدم ... تا آخر دنیا

....

happy birthday to miii

2010-08-31T12:24:00.003+04:30

مثل چشم بر هم زدنی رسیدم به سالهایی که قرار بود بیاید

تولدم مبارک

...

2010-08-09T16:15:00.000+04:30

...

نمي خندم اين روزها ، اشك هم نمي ريزم ... خاليم انگار

.....

2010-08-09T16:14:00.000+04:30

ماه منيرم

آرزوهاي من براي داشتن يك خانه بي فايده است اين روزها ... نمي توانم به مامان اينها بفهمانم چقدر سكوت مي خواهم ، چقدر بيدار شدن صبحها را مي خواهد بدون سلام كردن به كسي ، بدون ديدن كسي . نمي داني چقدر آزارم مي دهد اين همه خودم نبودن . نمي توانم بهشان بفهمانم كه خانه من جور ديگري است پر از بودن من و او . پر از سكوت و شادي آرام.
من اين خانه را با مامان اينها شريكم ، و اين موضوع حالا ، يعني همين حالاها ناراحتم مي كند ، عصبي مي شوم . زيادي توي اين خانه مانده ام انگار .مي خواهم حضورشان را نديده بگيرم و فراموش كنم نمي شود ، مي خواهم بيدار بمانم شبها تا دير وقت و موزيك گوش كنم با صداي بلند ، مي خواهم صبح ها بخوابم تا هر وقت كه خواستم ، مي خواهم هر كانالي را كه مي خواهم ببينم ، حتي اگر برنامه فرهنگي نداشته باشد ، مي خواهم دوستانم را دعوت كنم و شات بزنيم و تا صبح الكي بيدار بمانيم ، حالم به هم مي خورد از شنيدن دائمي اخبار وي او اي ، بي بي سي ، دلم خانه خودم را مي خواهد ، خانه خودمان ، با او ، وكلافه شده ام ، خنده به لبهايم نمي آيد ...
چشمان را مي بندم و كلافه از دست اين همه لجبازي هاي بابا مي گويم ، خسته ام ... خسته .
و با خودم فكر مي كنم چاره اي نيست انگار

.........

Damien Rice - The Blower's Daughter - Official Video

2010-07-30T20:52:00.000+04:30

And so it is
Just like you said it would be
Life goes easy on me
Most of the time
And so it is
The shorter story
No love, no glory
No hero in her sky

I can't take my eyes off of you
I can't take my eyes off you
I can't take my eyes off of you
I can't take my eyes off you
I can't take my eyes off you
I can't take my eyes...

And so it is
Just like you said it should be
We'll both forget the breeze
Most of the time
And so it is
The colder water
The blower's daughter
The pupil in denial

I can't take my eyes off of you
I can't take my eyes off you
I can't take my eyes off of you
I can't take my eyes off you
I can't take my eyes off you
I can't take my eyes...

Did I say that I loathe you?
Did I say that I want to
Leave it all behind?

I can't take my mind off of you
I can't take my mind off you
I can't take my mind off of you
I can't take my mind off you
I can't take my mind off you
I can't take my mind...
My mind...my mind...
'Til I find somebody new

...

2010-06-06T20:49:00.000+04:30

توي آيينه كه نگاه مي كنم ماري آنتوانتي مي بينم كه موهاي سر بريده اش را ميزانپلي مي كند.
طره هاي تابدار مي سازد روي سر بريده اش و لبخند زيباي متافيزيكي روي لبانش نقش بسته است.
ماري آنتوانتِ توي آيينه دستش را دراز مي كند و ماتيك ِقرمزِ آتشين بر مي دارد و مي مالد به لبانش ، انگار كه هيچ افسوسي براي خوردن نمانده توي دلش .
توي آيينه كه نگاه مي كنم ماري آنتوانتي مي بينم با سري بريده شده وصورتي بزك كرده ، ماري آنتوانتي كه تمام روز توي آيينه به خودش نگاه مي كند و انگشتانش را فرو مي كند توي موهايش ، روي سري كه در دستانش است

...

2010-06-02T15:05:00.002+04:30

پشت ميز نشسته ام ، نشسته ام و طبق معمول به كوهي نگاه مي كنم كه هنوز بعد از اين همه سال همانطور صاف و با اقتدار ايستاده است ... بادكي هم مي آيد گاهي ... چشم مي دوزم به كوه و فكر مي كنم كه اين روزها چقدر حرف دارم ولي حرفم نمي آيد ... نمي ترسم كه اگر بگويم شايد او بخواند و آزار ببيند ،
نه ، مي دانم كه خيلي وقت است اينجا را نمي خواند ...
حرفم نمي آيد چون كسي نيست تا برايش هم حرف بزنم هم بغض كنم ، هم اشك بريزم ، هم داد بزنم ، هم اخم كنم ، هم جملاتم بدون فعل و فاعل باشد و او بفهمد ...
حرفم نمي آيد چون كسي نيست كه بغلم كند و نازم كند و كنار دلش اين دل نا مراد آرام بگيرد ...
براي همين سكوت مي كنم اين روزها تا توي دلم بغض كنم و حرف بزنم ، بد قلقي كنم و حرف هاي نيش دار بزنم ... سكوت مي كنم تا توي همين سكوت اخم كنم و دلخور شوم ...
سكوت مي كنم تا اين بغض تلخ و سنگين بگذرد ...
حرف نمي زنم تا همين سكوت مرحمي شود براي دلم تا فراموش كنم تمام دلايل اين همه خشم و سنگيني را .
سكوت مي كنم تا همه اين حسهاي بد بيايد و برود و من دوباره بشوم همان آدم آرام سابق ، تا دوباره بشوم من شادمان هميشگي .

سكوت مي كنم اين روزها

....

2010-04-27T23:56:00.001+04:30

ماه منيرم

اين روزهاي ناخوشايند ، خوب نيستم هيچ .
دلم مي گيرد براي هزاران دليل و يكي كه از همه مهم تر است نبودن توست .
نيستي اينجا
كنار دلم ...
حالم خوب نيست هيچ . مي ترسم همه اش . به يك چيزي نياز دارم كه حالم را خوبتر كند اما نمي دانم چيست .
تنهايي امانم را بريده اين روزها.
آنقدر حرف روي دلم تلنبار شده كه نه توان گفتنش را دارم نه ناي اين همه حرف زدن را .
اين روزها حتا با لبخند هاي احمقانه هم شادتر نمي شود .
طعم تلخ اين روزها را با هيچ شكري نمي توان شيرين كرد ...
ديروز كه داشتم ماه و پلنگ را گوش مي كردم، اين بغض چند روزه اشك شد روي گونه هايم.

دل من غمگينه
يه چيزي توي دلم مي لرزه
يه غمي توي دلم مي جوشه
اين چيه ، اين كه تا مهتاب مي شه
توي من زنده مي شه
مثه يك خاطره دور و فراموش شده
تو سرم مي جوشه

يه چيزي مثل يه بغض گلومو فشار مي ده
يه چيزي مثل يه اشك توي قلبم مي چكه

اما من سنگ صبوري ندارم
كه باهاش حرف بزنم
كه شبي نصفه شبي
كه دلم مي گيره
كه مي خوام گريه كنم
كه غم تنهايي مثه يه جغد رو قلبم مي شينه
واسه يك لحظه
فقط يك لحظه
بشينيم يك كمي درد دل كنيم

اين شد كه دلم برايت بيشتر از هميشه تنگ شد.
كاش مي شد با كسي مثل تو درد دل كنم ...
كه باشه همينجا
كنار دلم

...

پ . ن : پسورد اين فايل
www.irtanin.com

اين حال تمام الانِ منه

2010-04-23T01:34:00.002+04:30

نه دوس داشتم ، نه خوشم اومد
خوش ندارم كسي كه اصلن نمي شناسم بهم بگه چيكار كنم
براي همينه كه مي گم منو اصلن نمي شناسه
يك درصد هم فكر نكرد كه چي باعث ناراحتي من شده
مهم نيست
اين هم مثل همه چيزاي ديگه مي گذره
يني يادم مي ره
به قول قديميا
اين نيز بگذرد

...

Happiness

2010-04-21T14:17:00.002+04:30

HANDS OF LIGHT

...

پ . ن : سر بزنيد

2010-04-07T23:35:00.000+04:30

اين روزهاي نيمة فروردين كه هميشه بوي بهار مي داد ، هيچ بويي نمي دهد ، چه رسد به بوي بهار ...
گلويم درد مي كند و صدايم بد جوري گرفته است ... بايد حرف نزنم انگار ...
روزهاي معمولي وقتي گلويم خوب بود و صدايم در مي آمد خيلي وقتهايش حرفم نمي آمد ، سكوت مي خواستم كه حرف نزنم هيچ ...
حالا كه صدايم در نمي آيد ، حرف مي خواهم ، هواري ، دادي ، هق هقي ، چيزي ...
اما لالم انگار، حرف نمي توانم ...
داشتم فكر مي كردم آنها كه حرفشان مي آيد و يك عمرحرف نتوانند ، چه سخت مي گذرد بهشان ، چقدر حسرت هوار سر نداده مانده به دلشان ، چه دوستت دارم ها كه هيچ وقت بر لبانشان نقش نمي بندد...
اين روزها خوب نيستم هيچ ، نمي دانم چرا خوب نمي شوم ، هيچ چيز نمي لرزاندم ، شوقم نمي آورد ... به سياهي شب نگاه مي كنم از پشت پنجره ، دلم يك چيزهايي مي خواهد كه ندارمشان ... حوصله صبر هم ندارم انگار ... اينجا مي خواهم ، حالا مي خواهم ، بعدنش لطفي ندارد برايم ...
آسمان ابري است ، آسمان بي ستاره ، درست مثل دل من ...

با اين موزيك
Kelly Sweet - We Are One

پ . ن : مي سي مهران

2010-04-04T22:17:00.000+04:30

ساعت ده و ده دقيقه است ، تلفنش را كه جواب مي دهم دل تنگيم چند برابر مي شود . بد اخلاقي مي كنم اما . هميشه همينطور است ، دلم كه تنگ مي شود بد اخلاقي مي كنم ، حسوديم كه مي شود بد اخلاقي مي كنم ، وقت پريود شدن بد اخلاقي مي كنم ، مي خواهم بي محلي كنم به او ، انگار كه دوستش ندارم ، بي تفاوت نشان مي دهم خودم را ، بهانه مي گيرم ، دلم تنگ است ته ِ تهش . كلافه ام انگار

...

2010-04-03T22:02:00.000+04:30

يك چيزهايي هست در زندگي كه مرا به ياد روزهايي مي اندازد كه دلم نمي خواهد به يادشان بيوفتم . يك چيزهايي هست در زندگي مثل همين كتاب مادر ، كه مرا به ياد كودكي هايم مي اندازد ، روزهاي جنگ ، ياد خانم گنج بخش بسيار مهربان كه زنگ هاي آخر كلاس مي خواند برايمان از مادر ...
و من فراموش نمي كنم آن روزي را كه وسط قصه صداي آژير دلمان را لرزاند و فراري مان داد به پناهگاه نا امن مدرسه « گر چه من نمي رفتم پناهگاه در عوض مي رفنتم دفتر پيش خانم نعيمي ناظم نازنينمان ، چون مادر از من خواسته بود نروم پناهگاه مبادا كه زير دست و پا له شوم خداي نكرده » .
و باز من فراموش نمي كنم سيل تجريش را كه بهترين دوست دوران كودكي هايم جانش را از دست داد ...
و باز يادم مي آيد كه چه كساني رفتند از ايران ، از زندگي من ، كساني كه دلم برايشان يك ذره شده ...
و باز يادم مي آيد دبيرستان مان را كه در سعد آباد بود و ناظممان سگ آقاي پتي بل « كه بسكه بد جنس و بد اخم بود نامش به يادم نمانده » و مدير بدتركيب و عقدي اي كه اجازه نمي داد جوراب سفيد بپوشيم ... جوراب هايمان بايد سياه و سورمه اي و قهوه اي و هر چه رنگ مرده ديگر است مي بود.
و باز به خاطر مي آورم زماني را كه همان ناظم كذايي سر زده ، سر زنگ فيزيك يا جبر يا هر چيزه ديگر مي آمد تا كيف هايمان را بگردد مبادا ما دفتر عقايد و نوار مايكل جكسون داشته باشيم .
و باز يادم مي آيد و قتي مدرسه تعطيل مي شد و ما از سعد آباد به سوي خانه مي رفتيم از اين آبجي مچاله هاي كميته سعد آباد مي ريختند وسط بچه ها و كيف ها را مي گشتند ، همانجا وسط خيابان ، يا به جرم كاكل گذاشتن مي بردنشان به كميته تا بعد با تعهد آزادشان كنند .
و باز به ياد مي آورم كه يك بچگي آرام و جواني شاد نكرديم بسكه دلمان لرزيد كه ما را كميته نگيرد .
و باز به خاطرم مي آيد كه يك خاطره خوب ندارم كه براي بچه ام « اگر روزي داشته باشم » تعريف كنم ، و حتي فكر مي كنم يك پيري آرام هم نخواهم داشت .
اگر آلزايمر و سرطان و هزار درد و مرض ديگر نگيرم شانس آورده ام ، بسكه استرس داشته ام ، بسكه استرس دارم ، بسكه مي ترسم از آينده .
خلاصه بعضي چيز ها هست ، مثل همين كتاب مادر كه به يادم مي آورد با همه اين ترسها و بدبختي هايي كه كشيده ام موجودي خارق العاده ام كه عقده اي و سنگ دل و ترسو نشده ام .
هنوز هم به شكل احمقانه اي با شجاعت به زندگي ادامه مي دهم باشد كه روزي صبح دولتم ، نه ، صبح دولتمان بدمد

...

پ. ن : كتاب مادر

نوروز كه مي آيد ... يك جذبه پنهاني ما را به تو مي خواند

2010-03-20T10:47:00.006+03:30

خوب يك سال ديگر هم گذشت سالي كه پر از اتفاقات خوب و بد بود ، از همه تان ممنونم كه مرا خوانديد ، ديديد ، شنيديد، از مه سا بانو ، از شاه رخ ، از سورئاليست ، از مژگان ، از بهار ، از ماريا ، از لوبيا ، از تمام كساني كه بودند كنارم بي آنكه بدانم و طعم گس مرا مزه كردند در دهانشان ممنونم.
اميدوارم هر روزتان پر از بوي نان تازه و طعم خوب شراب باشد .

خوب و شاد باشيد هميشه

نوروز مبارك

...

تلخ ترين حرفهاي آخر سال

2010-03-19T18:08:00.003+03:30

هواي اين روزهاي مست و سرخوش و لول ِ آخر ِ زمستان و اول بهار كرخم مي كند .
اين روزها بي آنكه بخواهم عميق تر مي بينم همه چيز را ، پنجره را كه باز مي كنم هواي كوه و درختان جلوي خانه كه به چشمم مي خورد به ياد قديمهاي خودم ميوفتم ... قديمهاي من خيلي هم قديم نيست ها تقريبن بيست و چهار ، پنج ساله پيش ... وقتي آدمها بهتر بودند ، مهربانتر ، شادتر شايد ، دلخوش تر ، اميد وارتر به آينده ...
روزهايي كه هنوز اينقدر برج و ماشين و موبايل اضافه نشده بود به دل ِ شهرم ، شهر بيچاره من ، تهران ، روزهايي كه هنوز همه براي شنيدن صداي هم پاي تلفن عمومي مي ايستادند ،
روزهايي كه از اس ام اس و اي ميل خبري نبود ، مردم بيشتر مي ديدند همديگر را ، دل ها به هم نزديكتر بود انگار .
روزهايي كه آدمها اينقدر مادي نشده بودند ، روزهايي كه از ماهواره خبري نبود ، همان دو ، سه كانال مزخرف تلويزيون بود و سريال هاي چرند مثل اوشين ، اما ديگرنه در تبليغات تلويزيون و درو ديوار پر نبود از تبليغات تهوع آور بانكها و يك عالم دروغ ...
اقتصاد ِ ورشكسته كه اينقدر بانك نمي خواهد با دروغ هاي بزرگ ...
و اين بلا به سر مردم آمد ، همه مادي شدند ، همه به فكر يك لقمه نان و كلاه سر هم گذاشتن افتادند ، اين بلا بر ما نازل شد كه ديگر انسان نيستيم ، ماشينيم .
ديگر خبري از شادي و آرامش نيست ، كسي ديگر دل ندارد شايد ...
همه جا پر شده از دروغ و تيغ زني و كلاهبرداري تا شايد شانس همراهي كند و پولي جور شود تا امروزمان را سر كنيم .
اين است كه دلم مي گيرد ...
شما هم بايد دلتان گرفته باشد و آسمان ابري باشد و نبارد ،
بايد پنجره را باز كنيد و هواي رخوت آميز اين روزها را تا ته ريه بفرستيد ،
بايد صداي مردانه اين گوينده هاي زن ِ راديو به گوشتان برسد و آدمهاي بد اخم و بد لباس و بد قيافه اين روزها را ببينيد ،
بايد دلتان همان روزهاي قديم تر را با تمام استرس ها و بدي هايش به اين روزها ترجيح بدهيد تا بفهميد من چه مي گويم .
بايد از كنار اين برج هاي لعنتي شميران بگذريد و آواي خوش گنجشكها و هواي پاك كوچه باغهاي قديم شميران را به ياد بياوريد و باز هم براي هزارمين بار دلتان بگيرد تا بفهميد ،
عميقن بفهميد من چه مي گويم.
من سالهاست عاشقم ، عاشق دربند و بام تهران ، كوچه پس كوچه هاي فرمانيه و كوچه پارس ، عاشق آدمهاي قديم كه ديگر اثري هم نيست ازشان ، من بيمار طعم گيلاس هاي كال كودكي هايم هستم كه باز هم از باغچه همسايه بدزدمشان. بي فايده است هي جنگيدن با خودم ، بي فايده است ... من اگر عاشق نباشم ، نيستم .مسخره ام نه ؟

همه اين ها را گفتم كه بگويم اين قرقر هاي آخر سالي را به دل نگيريد ، اين ها را گفتم كه شايد فقط شايد دو ، سه نفري بخوانند وباز مهربان شوند ، آشتي كنند با همه ، با خودشان ، قوي باشند و به خودشان كمك كنند تا از اين همه تيرگي رها شويم همه مان ، من تنهايي نمي توانم ، همه مي دانند كه يك دست صدا ندارد ...
كاش مي شد كه همه دوست تر مي داشتيم همديگر را .
دوستمان ، همسايه مان ، فاميلمان هم احساستي دارد درست مثل ما ، كاش ببينيم هم را .
باشد كه فردا صبح تر و شادتر و تازه تر باشد براي همه مان

با اين موزيك
Steve Goldman & James Oliver Brown -Not enough love to go 'round

و اين يكي

Ferydoon Farokhzaad-MAN CHEY HASTAM

آن ِ مني ... كجا روي؟

2010-03-12T23:44:00.001+03:30

دو سال و اندي پيش من داشتم زندگي مي كردم ... كتاب مي خواندم ، موسيقي گوش مي كردم ... هفته اي چند فيلم خوب مي ديدم ... حواسم بود كه وقت تولد همه هديه شان را فراموش نكنم ، هديه هاي جالب و هيجان انگيز مي خريدم براي دوستانم بدون مناسبت و بي دليل فقط براي خوشحال كردنشان .
فقط به مهماني هايي مي رفتم كه تعداد آدمهاي تويش از انگشتان دست تجاوز نمي كرد . من زندگي مي كردم دو سال و اندي پيش از اين ... من معني خيلي چيز ها را نمي فهميدم ، نمي دانستم علاقه و حمايت يعني چه ، عشق ورزيدن را بلد نبودم ... دل تنگ كسي نبودم ، دلتنگ كسي نمي شدم هيچ .
نمي دانستم وقتي بوي كسي در دستانت جا مي ماند چه حسي دارد. چه حجمي پيدا مي كند دل تنگي كه انگار نفس توي سينه ات بالا نمي آيد .
من هميشه تنها بودم ، تنها راه مي رفتم ، تنها موسيقي گوش مي كردم ، فيلم مي ديدم ... تا تو آمدي.
تو شدي مرد من ، دوست من ، عشق من .
حالا اين را خوب فهميده ام كه با چه مقاومتي جلوي خستگي و عصبانيت و نگراني هايت را مي گيري ، تلخي هايت را پنهان مي كني تا كام من تلخ نشود.
حالا من بعد از هر بار بوييدنت آرزو مي كنم كه نفس در سينه ام حبس شود تا بويت هميشه در من بماند
حالا از تو كه خداحافظي مي كنم انگار همه جا تنگ و تاريك مي شود برايم بسكه بي قرارم ، بسكه بدون تو ، دور از تو ، دست و دلم به هيچ كاري نمي رود . خالي ام از تو .
جاي تو را هيچ كس ديگري پر نمي كند. هيچ وقت ، هيچ جا ... جاي تو درست همينجاست درست در قلب من

پ.ن: اين شايد كمي از تمام احساسي بود كه در قلبم به تو دارم ، تو را با هيچ چيز ِ اين جهان عوض نمي كنم

با اين موزيك

LEONARD COHEN-I'm Your Man

...

2010-03-12T00:26:00.004+03:30

ماه منيرم

چند وقتي است كه خوب نيستم ... چند وقتي است كه هوس دستهايت را دارم ... آغوشت را ، كه بغلم كني و من روي دامن مهرباني هايت يك دريا اشك بريزم .
اين روزها ساده نيست هيچ چيز انگار .
ناراحتم ، مي ترسم
...
دلم تنگ شده براي تو ، مادر بزرگم ، دوستهاي سابقم كه ديگر ندارمشان ... دلم نمي خواهد تنها باشم ، حالا ، اينجا .
من به هيچ چهار ديواري عادت نمي كنم ... من بندي آدمهام ، بندي دلشان ، بندي محبتشان اگر كه هنوز داشته باشند.
بهانه مي گيرم تا راحت شوم و اين بغض لعنتي اشك شود روي گونه هايم ، اما مگر تنها بهانه چاره اين دلگرفتگي لعنتي مي شود .
يك چيزهايي هست در زندگي كه من هوسشان را كرده ام ... و ندارمشان ...يك چيزهايي هست مثل يك برش هندوانه زير درخت ماگنوليا روي فرش ، توي حياط ... مثل خريد سه جفت كفش نو فقط براي عيد كه شايد يكيش را اصلن پايم نكنم .
مثل تابستانهاي خنك و دلچسب خانه و بوي حصير نم خورده وقتي از باغ سپه سالار برمي گرديم خانه با مامان و خواب راحت بعد از ظهر با صداي قصه مامان فخري .
مثل يك پرس چلو كباب توي رستوران جوان ، همان قديمي ِ وقتي خريدمان با مامان طول مي كشد .
مثل روز اول عيد با عيدي سعيد پور كه همه اش اسكناس هاي نو دويست توماني بود .
يك چيزهايي هست در زندگي كه من هوسشان را كرده ام اما ديگر نيستند ، ديگر تكرار نمي شوند ....
نمي دانم اين وقت سال چرا اين نوستالژي لعنتي قديمها مي آيد سراغم و خرابم مي كند ، اين نوستالژي لعنتي مي آيد و مي گردد و مي رود و من مي نشينم و افسوس مي خورم و انگار نه انگا كه بهار دارد مي آيد ... انگار نه انگار كه بايد شاد بود ، انگار كابوس ديده ام و نمي دانم خوابم هنوز يا بيدارم شايد.

ببخش اين همه پراكنده گويي هاي مرا عزيزكم ... تنها با تو سبك تر مي شوم اين روزها

روزهايت پر از يك دنيا « به ِ ژاپني » باشد الاهي ، سرشار از عطر ياس بنفش هميشه

با اين موزيك

بوی جوی مولیان، با آواز بنان و مرضیه

...

...

2010-03-05T16:19:00.002+03:30

یک چیزهایی هست در زندگی كه بهانه به دستم مي دهد تا دلم تنگ شود ... قدر يك سر ِ سوزن ، و بگيرد زياد .

مثلن همين عيد ... همين سال نو ... همين تعطيلي بي مزه ...
همين نعطيلي كه مرا به ياد بي تو مانده گي ِ نمي دانم چند روزه مي اندازد.

بلد نيستم از خودم بنويسم انگار ، كلافه ام اينروزها آن هم به دليل چيزي كه هنوز اتفاق نيوفتاده ... انگار حرص بدست آوردن تو را دارم ، حرص داشتنت را .
حسودي مي كنم به تمام آدمهايي كه ساعتهاي بيشتري با تو هستند ... انگار نه انگار كه بهار دارد مي آيد ... دل آشوبه دارم اين روزها .
حسودي مي كنم به آن جا كه ديگران هستند و من نيستم ... عادت نمي كنم به نبودنت انگار .
تو شايد نفهمي ، نداني حالم را ، شايد نخواهم كه بفهمي يا بداني ...
شايد دوست نداشته باشم كه بداني هوس ِ دستهاي تو را دارم كه مال من باشد فقط مال من ، فيزيكي ِ فيزيكي.
دلتنگم ، دلتنگ ساده ترين نشانه هاي حضور تو ، دلتنگ خنده ها و گريه هاي تو ، دل تنگ دوست داشتن تو .

یک چیزهایی هست در زندگی ، مثل آمدن ِ يك سال جديد كه باعث دلتنگي من مي شود.
من دلم تنگ است

...

با اين موزيك

ابي - مست چشات

2010-03-01T23:12:00.004+03:30

فكر كردم اينجا بنويسم شايد كمي آرام شوم .
این جا را دوست ندارم. یعنی مثل سابق دوست ندارم ديگر.

آمدم بنویسم که چند وقتي است غمگينم ... خوشحال نيستم ، خوشحال نمي شوم آنطور كه بايد ، از ته دل ، از اعماق وجود .حالم به هم ميخورد از اين روزهاي بي مزه و دلگير آماده شدن براي عيد ... سال نو ... سالي كه مثل هر سال است اگر كه خيلي هنر كند ... آره از همين روزهاي مسخره و تكراري خانه تكاني متنفرم .
دلم برای كودكي هاي نابم تنگ شده ، برای خواب خوب و عميق و بي تشويش ،براي بستني آن آقاهة ارمني كه توي ليوانهاي كاغذي مي داد و نان هاي روغني مامان فخري. و برای هزار و یک چیز دیگر هم كه قديم ها بود و من داشتمشان اما حالا خيلي وقت است از آن همه پاكي و خوبي شادي خبري نيست .
دلم مي خواهد بروم . بروم به همان روزهاي گذشته و بي دغدغه كودكي .
آمدم بنویسم که دلتنگم ... دلتنگ سرزميني به نام كودكي . اما مگر مي شود كوچ كرد ...
اينجا كسي منتظر من است با قلبي مهربان و دستاني با سخاوت و چشماني به رنگ زيتون هاي نارس .
همه این راه را برمیگردم تا پیش او بمانم.
فردا روز ديگريست

...

با اين موزيك
Joan Baez - FAMOUS BLUE RAINCOAT

love U

2010-02-28T23:11:00.001+03:30

وسط اين همه روز كه هيچ خوب نيست ...روزهايي كه من هم خوب نبودم تويشان ... روزهايي كه همه اش حواسم بود تا نگراني مانده ته دلم را هيچ كس نفهمد و نبيند و فكر مي كردم كه چرا اين همه جاي كار مي لنگد ... وسط اين همه بي قراري و دل دل كردن ... ناگهان يكي ، يكي كه دوست تر دارمش از همه ، يكي كه تنها اتفاق خوب اين روزها و هميشه است ، نويد تولدي دوباره به من داد ... و من دلم هي مي خواهد به او بگويم « من هيچ آدم شجاعي نيستم » به خدا ... من ترسم گرفته از اين همه خوبي و اين همه هديه بزرگتر از آزرو هايم . دلم مي خواهد بگويم من جلوي اين همه محبت و عشق كم مي آورم ها ... من تاب اين همه سوپرايز هاي زيباي اين چنيني را ندارم ... اعتراف مي كنم كه گيجم كردي با اين همه علاقه ...

و رساندم خانه ، لباسهايم را كه در مي آوردم تازه فهميدم كه واي ، بعضي هديه ها چه ترس دارد ، چه عشقي پسشان نهفته است ، چه سخت است باور كردنش . يعني آنقدر سخت است كه وقت فهميدن مي نشينم روي زمين درست جلوي آيينه قدي كمد مامان و فكر مي كنم . كي فكرش را مي كرد ؟ كي باورش مي شد ؟ و باورش توان بلند شدن را ازم مي گيرد . آنقدر مي نشينم تا پاهايم خواب مي رود و پشتم يخ مي كند بس كه اين هديه باور نكردني است برايم .
مسئوليت بزرگي است ... آنقدر كه بعد از شنبه بيست و دوم اسفند ماه هزار و سيصد و هشتاد و هشت خورشيدي ساعت سه بعد از ظهر تا آخر ِ آخر ِ دنيا با من است ... گيرم كه خسته باشم بايد بي اندوه خنديد و از ته دل شاد بود .

پ.ن: دوستت دارم ، هر روز ، هميشه

...

2010-02-13T02:56:00.002+03:30

متفاوت ....دقیقن این من هستم .
متفاوت ... یعنی نه مثل دیگران اطرافم رو می بینم ... نه مثل آدمهای دیگه صحبت می کنم ... نه خواسته هام مثل آدمهای دیگر است ... نه علایقم نه ارزش های زندگیم ... خلاصه من متفاوتم ... و این حس را وقتی بیشتر ته قلبم احساس می کنم که تو جمع کسانی قرار می گیرم که روتین هستند ... تقریبن عین هم .
و این جور وقتهاست که احساس تنهایی می کنم ... احساس این که شاید فقط شاید به نظر دیگران عجیب به نظر برسم ... اما با این همه من خوشحالم که متفاوتم ... اصلن متفاوت بودن رو دوست دارم حتا اگر باعث بشه گاهی ... فقط گاهی احساس تنهایی کنم

...

2010-02-05T23:44:00.000+03:30

با وجود بادهاي سرد زمستاني كه تا ته وجود آمد مي رود ... با وجود برگ هاي زرد درخت ها اگر كه هنوز برگي بهشان مانده باشد ... با وجود آدم هايي كه سردشان است و تند تند راه مي روند تا زودتر به جاي گرمي برسند... وقتي به گلهايت نگاه مي كنم ... بهار را حس مي كنم با تمام قلبم . گلهاي زيباي پامچالي كه تو برايم آوردي گرم كرد وجودم را در اين شب سرد زمستاني .

بخاطر اين همه پامچال هاي خوب ازت متشكرم . ممنون كه بهار را به خانه مان ، به قلبم هديه كردي ، وسط اين همه روزهاي معمولي و بي مزه هميشگي

...

2010-02-02T19:48:00.000+03:30

خاموش مي كنم ضبط را ... هرگز با راجر واترز اين كار را نكرده ام ... صدايش را مزه مي كردم توي دهانم هميشه . آنقدر يك آهنگ را گوش مي كردم تا همه اش را از برمي شدم . آنقدر گوش مي كردم كه سير مي شدم و تا چند وقتي نمي توانستم بشنومش دوباره .

با اين همه خاموشش مي كنم اين بار . حال موسيقي ندارم انگار ... اين روزهاي طاقت فرساي غم انگيز حال هيچ كاري را برايم نگذاشته است . پكرم تمام لحظه ها ، هيچ صدايي حالم را خوش نمي كند . هيچ كتابي ، هيچ قهوه اي ، هيچ بستني قيفي و هيچ لبخندي حتا مرا در خودش غرق نمي كند . شاد نيستم اين روزها . همين طوري ولو مي شوم روي تخت و زل مي زنم به گوشه سقف شايد كه روي سرم خراب شود و رهايم كند از اين همه عصبانيت و غصه .

صداي باران مي خواهد دلم كه بخورد به شيرواني خانه قديمي مان و روحم سر خوش شود .

اما حالا حتا ميراكل راجر واترز هم دواي دردم نمي شود . بايد صدايش را بست و چشم دوخت به گوشه سقف كه شايد خراب شود روي سرم و رهايم كند از اين همه روزمرگي ِ بي حاصل

...

2010-01-26T22:58:00.003+03:30

پر شده از عشق تو اعضای من

...

2010-01-26T22:57:00.000+03:30

من در شب سرد زمستاني لبريز از خواهش يكي شدن آه مي كشم
و اين دستهاي گرم توست كه مي كاود اعماق وجودم را

...

براي او كه بخواند و بداند كه چقدر زندگي با همراهيش شيرين است

2010-01-23T14:07:00.003+03:30

گاه گاهي در زندگي پيش مي آيد كه چرخ به مرادت نمي چرخد .
گاه گاهي هست كه سخت مي گذرد روزها و لحظه هايت .
سر شار از اضطراب و ترس و دلشوره .
روزهايي كه امنيت نداري .
روزهايي پر از بي پولي . هيچ پول نداشته باشي ، آنقدر كه حتا با عشقت يك ليوان آب ميوه بخوري يا يك بستني شكلاتي از آن خوبهايش ، بسكين و رابينز مثلن .
در زندگي گاه گاهي به روزهايي مي رسي كه بي پولي ، ترس ، وام ، قسط و هزار تا چيزهاي اين چنيني به سراغت مي آيد .
روزهايي كه دلت گرفته باشد و غمگين و نااميد نشسته باشي و هي بترسي از آيندة نيامده .
روزهايي كه از اين همه افسردگي اشتهاي كاذب پيدا كني و هي بخوري و بخوري.
روزهايي كه دلت در سينه بتپد كه مبادا توي اين روزهاي نداري ، سنگي يا چميدانم چوبي لاي چرخت گير كند .
روزهايي كه آرزو كني كاش دستي بود تا پس مي زد اين همه روزهاي كسل و سرد اين جهان تاريك اين روزها را .
گاه گاهي روزهايي مي رسد كه گمان مي كني پير شده اي. تاب اين همه هياهو را نداري . همه چيز زود خسته ات مي كند .
روزهايي كه مصداق اين آهنگ را پيدا مي كني :

يه كارد سَلاخ به دلم
آخ به دلم
آخ به دلم

اما توي همين روزهاي تاريك و غمگين ِ نداري ، وقتي كسي باشد كه غمهايت را تاب نياورد و همراهيت كند تا خود ِ خود ِ شادي ، كسي كه هوايت را داشته باشد ، نه با دستش ، كه با حضورش ، قلبش ، آنوقت است كه تمام اين روزها تحمل كردني مي شود برايت .

جان دلم :
مي خواستم بگويم اين روزها هميشه هست ، مي آيد و مي رود و تا نيايد ما شادي را نمي شناسيم . معني شادي را درنمي يابيم . از رفتنش شاد نمي شويم ، تا نباشد اين همه غم .
گفتم بگويم اين ها را برايت تا بداني روزهاي شاد و آرام ِخوشحالي در پيش روي ماست . كافيست تاب اين زمستان را بياوريم ، تا بهار راهي نمانده .
من هميشه كنارت هستم ، كنارت خواهم ماند ، ميان تمام طوفان هاي زندگي ، دستت را مي گيرم تا نترسي از اين همه آسمان قرمبه ، تا بعد كه هوا آرام شد ، دامن قرمز گلدارم را بپوشم و گوشواره هاي طلاييم را آويزان كنم و موهايم را جمع كنم بالاي سرم همانطور كه هميشه مي كنم و دلبري كنم برايت .

نفسم به نفس تو بند است ... مبادا تنهايي را احساس كني

...

2010-01-19T21:34:00.001+03:30

ميل دارم بروم
بروم گم بشوم
بروم پشت درختان كفن پوش زمين
گم بشوم

سرزمين من ِ آواره كجاست ؟
اي كجايي كه بگويم وطن من آنجاست ؟
اي كجايي كه ببالم به فراواني گندم هايت ؟
و به آواز
غزلهاي سر ِ مزرعه را سر بدهم

ميل دارم بروم ...
بروم گم بشوم
بروم پشت درختان كفن پوش زمين
گم بشوم

بروم گم بشوم

با اين موزيك
فرامرز اصلاني - پرستوهاي خسته

...

...

2010-01-14T00:10:00.003+03:30

سلام

حالا من اينجا هستم ، در خانه ، ساعت يازده و يك ربع كم شب است .
تازه من را رسانده خانه و حتمن حالا در راه خانه خودش است ...
از وقتي دارمش انگار سالهاست كه طعم شكست و غم را نچشيده ام ديگر .
فراموشم شده همه ناكامي ها و داغ دلهايم با بودنش.
فكر نكنيد كه رنج نبرده ام ... نه ... او را دارم ... رنجها پاك شده اند از خاطرم انگار.
توي دلم نشسته و جُم نمي خورد ... مستم ...مست اويم انگار.
شب است ، هوا آرام است . صداي جادويي و مست كننده اش توي گوشم هست هنوز .
بوي تنش ، عطر تمام ماگنولياهاي دنياست انگار .
در آرامشي عجيبم ، حالا كه هست ، حالا كه دارمش.
شما هم بايد رنج بسيار كشيده باشيد و تنهايي را بسيار مزه كرده باشيد ، بايد شب باشد و هوا آرام باشد ، بايد كسي را داشته باشيد در اين هواي تاريك ، يك كسي بايد باشد كه صميمانه دوستتان بدارد ....
نه ، كسي كه عاشق باشد شما را از ته دل ، آنوقت تمام غم ها ، تمام دويدن ها و نرسيدن ها از خاطرتان پاك شود با وجودش ، با بودنش ، تا بفهميد ... عميقن بفهميد كه من چه مي گويم .

با اين موزيك البته

Barbra Streisand - If You Go Away (Ne Me Quitte Pas)

و همچنين اين موزيك

devdas-maar dala

پ.ن: بله مي دونم اين دو تا موزيك هيچ تناسخي با هم ندارن
پ.ن: ولي اين همه اون چيزاييه كه مي خوام بگم

...

2009-12-26T16:21:00.001+03:30

نشسته ام و به كوهي نگاه مي كنم كه تا دقايقي پيش ابري و مه گرفته بود اما حالا صاف و پاك تا انتهايش پيداست .
نشسته ام و مي نوشم به سلامتي تمام گياهان باغ همسايه ...
مي نوشم به سلامتي همه كودكي هاي ازلي ام كه در ژرفناي قلبم بي تحرك و خاموش مانده .
مي نوشم به سلامتي تمام روباه هايي كه توانستند بالاخره كلاغ هاي سياه و كوچك بالاي درخت را بدرند.
مي نوشم به سلامتي تمام نامردهاي كثيف اين دنيا و دلم آشوب مي شود از تلخي و سنگيني اين روزهاي تلخ و ملال آور و درد ناك.
نشسته ام و مي نوشم به سلامتي تو كه با تمام ناپاكي هاي اين دنياي كثيف هم چنان پاك و مهربان باقي مانده اي

...

2009-12-23T22:39:00.002+03:30

ماه منيرم

كاش بودي آنوقت مي شد امروزبدو بدو بيايم پيشت .
مي شد بدون خبر بدون تلفن زدن و قرار گذاشتن در بزنم و بيايم تو .
مي شد لباسهايم را بياندازم روي دسته مبل و خودم ولو شوم روي همان پوست پشمالوي جلوي شومينه ات . آنوقت تو بيايي و ماگ قهوه را بدهي دستم و كنارم روي زمين جلوي شومينه بنشيني و با آن چشمان درشت و پر مهرت نگاهم كني .
آنوقت مي شد شروع كرد و گفت از روزهايي كه گذشت ... گفت طولاني و بي وقفه.
مي شد جمله هايت فعل نداشته باشد ... بي سر وته باشد .
مي شد بگويي از آن چه برت گذشت و بد هم گذشت .
مي شد داد كشيد ، گريه كرد و اين بغض كهنه بيخ گلو مانده را رها كرد . بي ترس از قضاوت .
مي شد بگويي زندگي نبود آنچه كرديم .
مي شد بگويي ته ِ ته ِ بلاهايي را كه به سرت آمده ... غصه هايي كه خورده اي ، بي خوابي هايي را كه كشيده اي .
مي شد ماگ قهوه ات را ته سر بكشي و تمام تلخي زندگي را با طعم قهوه فرو دهي .
مي شد همه اين ها را گفت ...
فقط به تو گفت . كه تو بيايي جلو و دست بكشي روي گونه هايم و بغضي را كه عاقبت اشك شده پاك كني با همه قلبت .
بعد مي شد بغلم كني و آرام آرام تكانم بدهي در آغوشت .
مي شد با صداي مهربان و آرامت توي گوشم بگويي «آخي ، ماه منير بميره برات كه اين همه حرف داشتي و نمي زدي . اين همه غصه توي دلت انبار كردي و كسي نمي دونه . بميرم برات كه اين همه درد را تنهايي تحمل كردي .»
بعد مي شد لباسم را بپوشم و باز بغلت كنم و بويت كنم .
مي شد تو هم فشارم بدهي روي قلبت و بگويي « ديگه غصه نخوري ها ماه منير پشتته . همه بدي ها ميگذره خوبي مياد جاش . نگران نباشي خداي نكرده .»
بعد مي شد آرام شد و راه افتاد و رفت تو دل زندگي ، هر چقدرهم كه تلخ و بد بود قابل تحمل مي شد با بودن تو .

حالا قسمت من از بغل گرم و مهربانت تنها گرماي يك بخاري و طعم از دهن افتاده يك قهوه بد مزه است .
قسمت تو همة شيريني كيك هاي شكلاتي دنيا باشد الاهي .پشتت گرم باشد هميشه .

با مهر

...

for my soul mate

2009-12-23T00:28:00.000+03:30

حتا خواب ديدن خوابي كه تو در آن نباشي ناممكن است ،
بودن زير سقفي كه تو در آن نفس نكشيده باشي ترسناك است .
شنيدن صدايي كه مال تو نباشد غريب است ...
دلتنگي اگر براي تو نباشد بي معني است برايم .
همه اين ها را گفتم كه بگويم :
تو را با دنيايي عوض نمي كنم .
تو را دارم ، دنيا را دارم انگار

...

for my shot mate

2009-12-23T00:26:00.001+03:30

بايد آسمان ببارد و سرد باشد هوا ... تو هم بايد دلت گرفته باشد كمي و عنق باشي اندكي .
صداي شر شره باران را هم نشنوي اصلن و جلوي شومينه روي زمين كنار يك سفره پلاستيكي نشسته باشي و شاتي هم جلوت باشد كه توش عرق آقاي پاكدامن باشد و مزه هم باشد و ساقي هم عشقت باشد و تو هم هوس ماتيك قرمز آتشين بكني و بمالي به لبت .
بعد پيتزايي سفارش بدهي ازآن گنده ها و بخوري و شبت را سر كني ...
همه اينها كه گفتم هيچ فايده ندارد اگر كه برديا نباشد ...
اگر برديا نباشد نه عرق آقاي پاكدامن مستت مي كند و نه اصلن حاله شات زدن مي ماند برايت .
اگر برديا نباشد ديگر از آن همه خنده هاي مستانه خبري نيست .
اگر برديا نباشد ديگر كسي نيست كه هي همه چيز را برايش آماده كني تا از حمام بيايد و ولو شود و كنترل تي وي را بگيرد دستش و نگذارد يك آهنگ خوش از گلويت پايين برود ...
اگر برديا نباشد هيچ كس نيست كه با عشقت كل كل كند و تو كلي بخندي به اين كل كله مستانه .
اگر برديا نباشد ممكن است شاتي هم بزني ، ماتيك قرمز هم بمالي به لبانت اما انگار يك جاي كار مي لنگد ...
بعد فكر مي كني حقش نيست برديا نباشد و تو شاتي بزني و يك جاي كارت بلنگد

...

...

2009-12-05T01:32:00.000+03:30

من هميشه خوب نيستم ...
من گاهي بد اخلاق و قر قرو هستم ... گاهي آنقدر فكر دارم توي سرم كه نمي توانم روي چيزي تمركز كنم .
من گاهي بهانه جو مي شوم و حرف هاي هيچ كس را نمي فهمم ... يعني نمي خواهم كه بفهمم .
من گاهي روي مبل ولو مي شوم و به معلوم نيست كجا خيره مي شوم و به هيچ چيز فكر نمي كنم .
من گاهي خوب نيستم ...
بي منطق و لجباز و غير قابل تحمل مي شوم .
من گاهي دلم سكوت مي خواهد ... حرف نزنم هيچ .
گاهي يك بغضي مي آيد بالا درست توي گلويم اما اشك نمي شود روي گونه هايم .
من گاهي نگرانم ... مي ترسم از همه چيز .
من گاهي مثل يك تكه يخ مي شوم ... هيچ چيز برايم اهميت ندارد ...
من گاهي خوب نيستم ...

با اين همه نگاهت كه بهم باشد ... گرمي اش را كه حس كنم روي تنم ... خيالم راحت است .
خيالم راحت است تا هر وقت كه بخواهم هستي كه بيايم توي بغلت وتو فشارم بدهي گرم و هوسناك .
خيالم راحت است كه هر وقت كه بخواهم هستي تا برايت دلبري كنم ... لوندي كنم اگر كه بلد باشم و بدانم كه نگاهت هست ... حواست هست به من ...
خيالم راحت است ، هستي كه لوس كنم خودم را برايت ... هستي تا دستانت را حلقه كني دورم و يواش با صداي گرم و پر مهرت توي گوشم بگويي ، عاشقتم يه دنيا ... و من دلم قنج برود و خيالم راحت باشد كه هستي ، كه بچرخم و ببوسم زير گردنت را ... ببوسم لبهايت را

...

دوستت دارم تنها نيستم با حضورت ... قلبت

2009-11-30T21:38:00.002+03:30

ضعيف بودم و خسته و ترسان ...
انگار زمان مرگم بود هر لحظه از زندگيم .
اما ناگهان در ميان تمام ترس ها و نا اميدي هايم كسي رسيد .
كسي كه دليلي شد براي زندگيم .
دليلي براي بيدار شدن هر روز و به خواب رفتن هر شبم .
ديگر در نيمه هاي شب دليلي براي ترس و فرار نيست ... چون تو آمدي ...
از روياهاي من ، انگار روياهايم زنده شده اند .
تو اينجا هستي درست كنار من ، با نور خورشيد و روشنايي ماه در چشمانت ...
تو اينجايي درست كنار من ، با قلبي در دستانت .

پ. ن : تو به من خودت را هديه دادي ، به خاطر اين هديده خوب سپاسگذارم .
دوستت دارم آنقدر كه باور نتواني

با اين موزيك

...

2009-11-30T13:28:00.002+03:30

یک روز سرد پاییزی ،
ثمام تنم میلرزد ،در حالی که عاشقانه هایش را گوش میدهم گرم میشوم
صدای نفسهایش،خم ابرویش،سرخی لبانش و
خیسی چشمانش را در حاتی که بوسه ای عمیق به روی دستانش میزدم
و نگاهم را در چشمانش دوختم
او باپشت دستش سرم را نوازش کرد همانطوری که همیشه دوست داشت
به گمانم در عشقم با اراده تر از همیشه ام
دلم میخواهد تمام آسمان را با نیلوفر آبی برایش فرش کنم تا رقصیدنش را در اوج با ستاره ها جشن بگیرم
و اینبار نوبت من است برای اینکه بداند وقتی نیست ،چفدر تنهایم وبا صدای بلند بگویم
دوستت دارم

اگر مرا ترك كني ...

2009-11-23T23:22:00.001+03:30

از اون شبا بود كه دلم مي خواست خواب باشه و من نيگاش كنم .
كه همونطوري كه نيگاش مي كردم برم و گوشه لبشو ، اونجايي كه خيلي نرمه رو ببوسم .
و با پشت دستم بكشم روصورتش ، از كنار شقيقه اش تا روي گردنش .
كه بازم نيگاش كنم
كه خواب باشه
مثه فرشته ها .
و عاشقش بشم ...
امشب
بيشتر از هميشه

پ . ن: براي اين كه بداني وقتي نيستي چقدر تنهام

با اين موزيك
if you go away

...

2009-11-23T23:20:00.000+03:30

فرانچسكاي عزيز

دلم سفر نمي خواهد ديگر . هيچ دوست ندارم تمام زندگيم را ، تو را و ماكسيميليان را هي بچپانم توي چمدان و بروم . از اين شهر به آن شهر ...
كه چه را ثابت كنم ؟
خودم هم نمي دانم هنوز ... فقط مي دانم توي اين سفر ها بي قرقرهاي تو و مهر ماكسيميليان هيچ خوش نمي گذرد .
دلم لك زده براي عمو آناتول . باور مي كني كه دلم براي تك تك ِ داستان سرايي ها ، پر حرفي ها ، دروغ ها و مست كردن هايش تنگ شده ... دلم لك زده براي آن آواز هاي در حال مستيش ... همان شعرهاي جالب و عاشقانه اي كه براي بيانكا ي ميخانه دار مي خواند ... آوازهاي عاشقانه با صدايي كه قشنگ نبود اما يك خوبي داشت ... آن آوازهاي با صداي بد و مستانه عمو آناتول براي يك نفر بود ... براي بيانكاي زيبا ...

امروز ياد ِ خداحافظي مان افتادم . همان روز که نگاهت کردم براي چند ثانیه ی کوتاه
بعد در را بستم و رفتم .
بدون اين كه بگويم چقدر دلم برايت تنگ مي شود ...
و بدانم که به زودی میفهمم که عاشق شده ام ... عاشق ماكسيميليان ... پسري با چشماني آبي ... و نقش آن چشمان آبي از يادم نرود ... آن آبي ترين چشم ها .
و حالا اين من كه دلم گرفته است ... و شبها خوابم نمي برد .
يك جاي ِ زندگيم مي لنگد انگار .
اما با خودم لج مي كنم . باز هم مي روم ... جاده ها را ... در باد و باران ...يادم هست تمام تنهايي هايم را بي تو و ماكسيميليان ... لحظه لحظه اش را ...و يادم هست آن جاي زندگيم را كه مي لنگد ...
خوب كه فكر مي كنم مي بينيم ، حتمن باز مي گردم روزي ...
كي اما ... نمي دانم .

1

2009-11-23T23:18:00.001+03:30

ياد باد آن روزگاران

ياد باد

...

If It Be Your Will

2009-11-19T23:30:00.001+03:30

گاهي وقتها فكر مي كنم هر چيزي زمان خودش را دارد ... زمان خودش را طلب مي كند .
براي همين بايد صبر كني تا وقتش برسد .
درست مثل امشب ... كه بايد دراز مي كشيدم روي تختم و گوش مي كردم به ليونارد كوهن و با خودم مي گفتم : چرا بهش نگفته بودي ...
و همينجوري به تو فكر كنم ساعتها .
و آنوقت است كه مي فهمي دوست داشتن يعني چه .
يعني حالا .
همين حالاي ابري و سرد و دلتنگ .
حالا كه كلمات تند تند مي آيند توي ذهنم . و يكي از اعماق ... همان ته ِ ته ِ وجودم مي گويد : چرا بهش نگفته بودي .
و همين حالا ... درست همين حالاي ابري و سرد و دلتنگ مي خواهم به تو بگويم ... چيزي را كه امروز مي خواستم بگويم . چيزي كه هميشه مي خواستم بگويم ...
مي خواستم بگويم كه تو را دوست دارم .
از حالا تا ابديت تو را دوست دارم ...
تو را بالاتر از دوست داشتن دارم ، اگر كه هست .

عجيب چيزيست اين دوست داشتن ...

پ.ن : و با اين آهنگ كه شبم را ساخت . فقط براي تو عزيز دل

.

love mi please ...

2009-11-19T12:49:00.001+03:30

و من امروز بعد ِ اين همه مدت ... دلم خواستش .
عليرضا را مي گويم .
تنها دوست دوران گذشته ام .
دوستي كه از وقتي تو آمدي رفت ... محو شد .
براي من ، تو كافي بودي انگار.
حالا ... درست زماني كه دوستي مي خواهم كه تو نيستي ...
بيشتر از هميشه مي خواهم كه باشي ... دوستم ، همدمم .
و امروز ياد ِ عليرضا افتادم . و دلم خواست يك دوست بي قضاوت را . دوستي كه قضاوتم نكند . راهنمايي نكند . قر نزند . بهش بر نخورد . دوستي كه به دل نگيرد حرفهايم را . مي دانم كه همه اش تلخ خواهد بود . تلخم . پر از گريه و هوار و قرقر .
دوستي كه تنهايم نگذارد وقتي مي خواهم باشد ... بي دليل ... كنار ِ من.
دوستي كه نياز نباشد خودم را برايش توضيح بده . بشناسدم . بداند كه ته ِ اين همه قر و گريه و گله ... هيچ چيز نيست .
دوستي كه بشنود و از ياد ببرد .
تاثيري نگذارد رويش درد دلهايم . عوض نشود . دلش نشكند .
دوستي كه تو باشي ...
كه در آغوشم بگيري . كه گريه كنم روي شانه ات و نترسي از اينكه بلوزت ريملي بشود .
كه باشي وقتي نمي خواهم تنها باشم .
حتا اگر هزار تا مهمان بيايد يا هزار تا قرار ِ كاري داشته باشي يا وقت دكتر .
باشي ... همه قرار ها را ، آدمها را ، كارها را كنسل كني . به خاطر من . به خاطر اين كه من دوستتم .
تنها دوستت

...

قاصد روزان ابری داروک ...کی می رسد باران ؟

2009-10-16T13:08:00.004+03:30

منتظری انگار ... خیلی وقت است ....

منتظری وقتی را که تمام شود همه این همه انتظارت .
انتظار برای روزهای روشن و آفتابی , انتظار برای پیدا کردنه یک سول میته واقعی , انتظار یرای قبولی توی کنکور ,
انتظار یرای پیدا کردن یک شغل پر درآمد ... انتظار یرای فهمیده شدن , انتظار برای فهمیدن , انتظار برای درک کردن ... درک شدن , انتظار برای خندیدن ... شاد شدن ... شادی کردن . انتظار برای خوشبخت شدن ... خوشبخت ماندن ... و دریغ که نمی دانی همه این خوشحالی ها , موفقیت ها ... درک شدن ها ... درک کردن ها ... شادی کردن ها ... شاد ماندن ها , همه و همه از توست ... خوده تو ... چرا انتظار ... کافیه شروع کنی ... کافیه اولین قدم را برداری .
اولین قدم برای درک کردن ... اولین قدم برای فهمیدن ... برای شاد کردن ... برای موفق کردن ... برای خوشبخت کردن ...

اولین قدم برای شروع یک هدف ... برای یک زندگی پر از شادی و خوشبختی و موفقیت ...بدون انتظار ...

پ.ن: من تازه دارم یاد می گیرم ... مثل همیشه که یاد میگیرم

آی لاو می و خصوصن آی لاو یو یه عالمه

...

...

2009-07-15T13:40:00.003+04:30

نيست به غير از تو تمناي من

.

2009-05-24T15:23:00.000+04:30

نشسته ام و دارم از پنجره بيرون را نگاه مي كنم ...
هوا ابريه و نگاهم قفل شده انگار به بادي كه داره مي وزه .
كوه هم معلومه مثل هميشه ... اما غبار گرفتتش انگار درست عينه دل من كه هم ابره هم غبار گرفتتش.
ابره هوا اما نمي باره ... همش باد مياد و خاكارو بلند مي كنه ... هوا خاكيه ...
دلم بارون باهاري مي خواد ... از اون باروناي خوشگل و پاك و شاد باهاري.
زندگيم ريخت و پاشه اين روزا ، پرهِ‌ از فكر و خيال ... كه مثل همين باده لعنتي خاك بلند مي كنه تو فكرم ، دلم ...
چن روز پيش وقتي فنجونمو برگردوند بهم گفت « يه حرفايي هست كه تو دلته ، به كسي نگو هيچوقت ، بايد فقط تو دلت بمونه »
راس مي گفت ، یک حرفايي هست كه هیچ وقت نبايد به زبونه آدم بياد . رازن انگار .واسه همینه که همیشه از رازا بدم مي آمده . نمی شه با کسی شریکشون شد ، باید هميشه تو دلت بمونه ، با گيري كه تو گلوته وخفه ات مي كنه ، با سنگيني که فشارمياره روی قلبت ، با بغضي كه هيچ وقت اشك نمي شه ...
درونم خاليه . خوب نیستم دیگه .

هواي دلم خاكيه

.

وقتشه با هم زندگي كنيم

2009-05-12T00:12:00.000+04:30

هوا جان مي دهد براي تنها نبودن .
اين روزهاي دلنشين بهاري كه پر است از باران هاي تند و تگرگ هاي يكباره و آسمان قرمبه هاي گاه و بي گاه جان مي دهد براي اين كه روي تخت ولو شويم و با هم از پنجره نگاه را بدوزيم به آسماني كه ستاره هايش معلوم نيست .
اين روزها همه اش دلم هواي خانه خودم را مي كند ...
خانه ام با او . خانه خودمان ...
خانة خوشگل و گرم و پر لبخند خودمان . خانه اي با كتابخانه اي پر از كتاب .
پر از گلدان هاي سبز ، پر از موسيقي .
دوستش دارم خانه خودمان را .
خانه ما امن ترين جاي دنياست با بوي نسكافه و نواي گيتار .
از همان خانه هاي دلنشين ، همان هوم سويت هوم ها .
من با هيچ جاي اين دنيا نمي توانم ارتباط برقرار كنم .
دلم خانه خودم را مي خواهد ... خانه ام با او

2009-05-12T00:11:00.000+04:30

من رفيقي دارم در يونان . وقتي مردم به او بنويس كه تا آخرين دقيقه همة هوش و حواسم سرجا بود و به او مي انديشيدم ،
و از هيچ يك از كارهايي كه كرده ام پشيمان نيستم .
بگو اميدوارم كه حال او خوب باشد ، و اكنون وقت آن رسيده كه او نيز عاقل شود.

گوش كن ، اگر كشيشي آمد از من اعتراف بشنود و بر من آخرين دعاهاي مرسوم را بخواند بگو كه هر چه زودتر گورش را گم كند و هر قدر دلش مي خواهد به من لعنت بفرستد ! من در عمر خود كارها كرده ام كه حساب ندارد و تازه معتقدم كه هنوز كافي نبوده است . مرداني چون من بايد هزار سال عمر كنند .
شب بخير

بدون عنوان

2009-05-12T00:09:00.000+04:30

...

...

2009-05-12T00:06:00.000+04:30

با كله رفتن پي هر چيزي ، پي كار ، پي شراب ، پي عشق و نترسيدن نه از خدا و نه از شيطان .

اين است معني جواني!

ا.

Remember

2009-05-01T12:28:00.000+04:30

يادم هست كه آروم دمه گوشم گفت « نمي دونستم وقتي مستي اينقدر شيرين مي شي »
از تمام اون شب ، همون شب سرد و برفي عيد تو كلاردشت فقط همين جمله اش يادمه ...
انگار زيبا ترين جمله عاشقانه دنيا رو شنيده بودم .
انگار اين جمله با همه دوستت دارم ها فرق داشت . شيرينتر بود ، گرم تر بود .
از اون جمله ها بود كه آدم رو گرم مي كنه ، مثل آفتاب كه به تن آدم مي تابه و داغت مي كنه ، داغ ِ داغ.

اينه كه هنوزم وقتي چشامو مي بندمو به ذهنم فشار ميارم ... از اون شب فقط همين يه جمله يادم مياد .
هميني كه آروم دمه گوشم گفت « نمي دونستم وقتي مستي اينقدر شيرين مي شي»

...ا

عيدانه فراوان شد

2009-03-20T10:30:00.002+03:30

تا دست ترا بدست آورم
از کدامين کوه می بايدم گذشت
تا بگذرم
از کدامِين صحرا
از کدامين دريا بايدم گذشت
تا بگذرم

تو باد و شكوفه و ميوه اي
اي همه فصول من

بر من چنان سالي بگذر
تا جاودانگي آغاز كنم

سال نو مبارك

با اين موزيك

يارم بيا - گروه كيوسك

Where dreams end

2009-02-27T15:49:00.002+03:30

مي نوشم و مي نوشم و مي نوشم
تا ترا فراموش كنم
مي خوابم و مي خوابم و مي خوابم
تا مجبور نباشم فكر كنم

لعنت به اين روزگار
من زندگي مي كنم تا تاوان گناه دوست داشتنت را پس دهم

ترا ترك مي كنم براي هميشه، عشق من
اما فراموش نكن كه من تنها به خاطر تو زنده هستم
وشعر زندگيم را پيشكشت مي كنم
براي هميشه
تا زماني كه بميرم

...

strongly suggest

با اين موزيك

“Happiness” (La Alegria)
(Lyrics & music: Yasmin Levy”)

بدون شرح

2009-02-05T15:24:00.002+03:30

گر بتو افتدم نظر ، چهره به چهره رو به رو
شرح دهم غم تو را ، نکته به نکته ، مو به مو

از پی ديدن رُخَت ، همچو صبا فتاده ام
خانه به خانه ، در بدر، کوُچه به کوچه ، کو به کو

مي رود از فراق تو ، خون دل از دو ديده ام
دجله به دجله ، يَم به يَم ، چشمه به چشمه ، جو به جو

دور دهان تنگ تو ، عارض عَنبرين خَطَت
غنچه به غنچه ، گل به گل ، لاله به لاله ، بو به بو

ابرو و چشم و خال تو ، صَيد نموده مرغ ِ دل
طبع به طبع ، دل به دل ، مِهر به مِهر ، خو به خو

مِهر تو را دل حزين ، بافته بر قُماشِ جان
رشته به رشته ، نخ به نخ ، تار به تار ، پو به پو

در دل خويش طاهره گشت و نديد جز تو را
صفحه به صفحه ، لا به لا ، پرده به پرده ، تو به تو

طاهره قرۀ العين

با اين موزيك

Fereydoon Forooghi - Mehre To

...

2009-02-04T11:27:00.001+03:30

برف مي آيد و چه زيباست
توي اين سرما ، توي اين برف كه حتا كوه هم از پنجرة خانه قديمي و دوست داشتني ما پيدا نيست ؛ توي همين برفي كه از امروز ساعت 7 و نيم شروع شده و يكريز مي بارد ، چه زيباست ...
اينكه يك نفر باشد ... كه باشد
تحت هر شرايطي ، چه تو حوصله داشته باشي چه نه .
چه شاد باشي چه غمگين .
چه بي پول باشي چه جيبت پر باشد.
خيلي دلنشين است ، خيلي دوست داشتني است .
بودنش معجزه است .
داشتنش غنيمتي است

...

I want you, I want you, I want you

2009-01-31T10:14:00.004+03:30

Oh I want you, I want you, I want you
On a chair with a dead magazine
In the cave at the tip of the lily
In some hallways where love's never been
On a bed where the moon has been sweating
In a cry filled with footsteps and sand
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz

With its "I'll never forget you, you know!"
This waltz, this waltz, this waltz, this waltz ...
And I'll dance with you in Vienna
I'll be wearing a river's disguise
The hyacinth wild on my shoulder,
My mouth on the dew of your thighs
And I'll bury my soul in a scrapbook,
With the photographs there, and the moss
And I'll yield to the flood of your beauty
My cheap violin and my cross
And you'll carry me down on your dancing
To the pools that you lift on your wrist
Oh my love, Oh my love
Take this waltz, take this waltz
It's yours now. It's all that there is

Leonard Cohen-Take This Waltz

...

2009-01-31T09:31:00.000+03:30

دلتنگي چيزي است دردناك درست مثل يخ زدن پا در برف ... وقتي سياهه سياه مي شود از سرما .
دلتنگي حسه گنجشك گرسنه اي است كه در سرماي زمستان مي لرزد بيد بيد .
دلتنگي مي تواند شعر هايي باشد كه نسروده ام يا فريا هايي كه سر نداده ام .
حوصله ندارم اين روزها ... بعضي وقتها آدم حوصلة هيچ چيز ندارد ، نه رفتن ، نه ماندن ، نه حتا دراز كشيدن ... فيلم ديدن ، موزيك شنيدن حتا اگر ايتس اِ ميراكلِ راجر واترز باشد .
حتا حوصله ندارم لبه پنجره بنشينم و كوه را نگاه كنم و ماگ قهوه ام را سر بكشم .
دلتنگم ، دلتنگ يك چيزي كه نمي دانم چيه ... كلافه ام . حوصلة صدا ندارم . حتا حرف زدن مامان و بابا هم لجم را در مي آورد . هي تو دلم مي گم اَه چرا ساكت نمي شن چرا حرف ... بي خودي قر مي زنم ، بي خودي حرص مي خورم ، بي خودي اشك مي ريزم ...
دلتنگم اين روزها
كلافه ام
شايد از آلوده گي هوا باشد

...

پيشنهاد فيلم براي آخر هفته

2009-01-20T10:29:00.001+03:30

Edge Of Heaven

...

2009-01-20T10:16:00.000+03:30

دوستم داشته باش
توان پر گويي ندارم

با اين موزيك

Divine Comedy(Paradise)#2

2009-01-20T09:57:00.000+03:30

او شايد شاعري نو پردازنباشد يا سرمايه داري موفق .
شايد هرگز يك خط از نوشته هاي آلبا دسپدس را نخوانده باشد يا يك اثر از رامبراند را نديده باشد .
او شايد خيلي باهوش نباشد يا خيلي دقيق .
شايد بسياري از چيزها را در مورد من فراموش كند يا زياد به افكار من اهميت ندهد.
او شايد زيبايي پل نيومن را نداشته باشد يا جذابيت رت باتلر را
شايد روز اول آشناييمان را به ياد نياورد يا تنهايي را به بودن با من ترجيح دهد.
او شايد چيزي در مورد باكوس نداند يا جاي معبد آپولون را بلد نباشد .
شايد هيچ اطلاعي از علوم خفيه يا اكنكار نداشته باشد.
او شايد هرگز نامه اي براي من ننوشته باشد يا دست خطي ، چيزي .
اما تا كنون هيچ آدمي نتوانسته چنين به دلم راه يابد .
اگر او را ببينيد با مردي رويرو مي شويد قد بلند با سري گرد و كم مو ، با چشماني بلوطي گرم و مهربان ، گيرا و ملايم ، بي اعتنا و دست نيافتني .
وقتي راه مي رود با آن پاهاي قوي و مصمم ، وقتي به طرف من مي آيد ، مردي را مي بينم كه صدايش در گوشم طنين مي اندازد .
او را به ياد خواهم داشت ، هر روز و هميشه ، گرمي دستانش را و محبت واژه هايش را و قيافه آشنايش را

...

2009-01-20T09:55:00.000+03:30

من و ايگوآناي كوچكم دوست داريم
هزيانهاي شبانه مان را با هم آواز بخوانيم

2009-01-20T09:54:00.000+03:30

در بالماسكه قلبم ، نقاب زورو به صورت مي زنم و شمشير بازي مي كنم تا پروانه هاي فكرت را از تارِ عنكبوتهاي بيهودگي نجات دهم ...
از خودم ني لبكي مي سازم سبز رنگ تا نتهاي روحم را در كنار گوشت بنوازد كفشدوزك باغچة همسايه ...
گيرم كه تو موهايت را با دست كسي ديگر شانه كني ، من هنوز همان دختركي باقي مي مانم كه دلش را در
تاقچه خانه ات جا گذاشته است

...

2009-01-13T22:19:00.001+03:30

عكست در دستم ميلرزد ، تو در آيينه
گرماي دستت ، نفسهاي شبانه
شعر مي گويم ، تو نخوان
بافتني من روي مبل ، قلبت در كنار ساعت
گم شده در ميان ابرها ؟
نمي بينمت
نيستي انگار

2009-01-09T23:47:00.000+03:30

عكسها را كه نگاه مي كنم دل تنگتر مي شوم ...
سالي كه رفت من تازه فهميدم از دست دادن كسي كه دوستش داري چه مزه اي دارد . در تمام مدتي كه داشت كارهايش را مي كرد ، چمدان مي بست ، چيز مي خريد ، من باورم نمي شد كه دارد مي رود .
درست وقتي از در شيشه ايه فرودگاه گذشت ، تازه باورم شد . قبلش انگار همه چيز بازي بود ، حقيقت نداشت .
و خوب نبودم .
بزرگ جون گفت « نميره كه نياد ... برمي گرده » .
و من توي دلم گفتم برمي گرده؟ واقعن بر مي گرده ؟ مگه ديگران كه رفتند برگشتند كه سالي برگرده. مگه شاهرخ برگشت ؟ مهرگان كه قرار بود براي عيد برگردد . چي شد؟ هر كس پاشو گذاشت اونوره اين ديوار شيشه اي ديگه بر نمي گرده .
با رفتن سالي تمام روزهاي خوبي كه با هم داشتيم تمام شد . ديگر هيچ دوستي نداشتم مثل او . ديگر كسي نبود كه با هم توي خيابان راه برويم و قر بزنيم و به زمين و زمان بدو بيراه بگوييم . ديگر كسي نبود تا هيچ كس هيچ وقت ما را توي خانه پيدا نكند . كسي نبود تا با هم از اين نمايشگاه به آن يكي برويم و كلي نظريات عالمانه رديف كنيم براي هم . بدون سالي كسي نبود كه با هم يك كتاب را بخوانيم و كلي درباره اش وراجي كنيم ، يك فيلم ببينيم و نقدش كنيم . سالي رفت . رفنتي كه برگشتي ندارد .
انگار اين سرنوشت نسل ماست

...

2009-01-09T23:44:00.002+03:30

يه چيزيه درست اينجا ... درست توي گلوم كه گاهي مياد بالا و نمي ذاره نفس بكشم .
گاهي وقتا دلم مي گيره خيلي . انگار كه فشارش مي دن .پر غم مي شه يهو.
خيلي دلم مي خواد دست كنم و اوني رو كه نمي دونم چيه از گلوم ، از دلم بكشم بيرون ...
ولي افسوس كه نه دستاي من قدرت جادويي داره و نه قلبم باوره رهايي
.
دَردَمه

با اين موزيك

Beyonce- Broken Hearted Girl

امنیت

2009-01-02T13:15:00.001+03:30

اين دقيقن همون چيزيه كه من مي خواستم د مورد امنيت بنويسم .

ممنون بهارعزيزم كه گذاشتي از متنت استفاده كنم

تازگی ها قدر امنیت را می دانم. امنیت اما چیست؟
باید اعتراف کنم که در ناایمن ترین شرایط هم من احساس ناامنی نمی کنم. قبلا جنگ هم برایم احساس ناامنی نمی آورد. از چیزی خارج از وجود خودم نگران نمی شوم.
اما چرا. این احساس هنوز گنگ و مبهم در من هست که آرامشم را گاهی به هم می ریزد. احساس ناامنی. و اعتراف می کنم که تنها وقتی احساس ناامنی می کنم که او را از دست داده باشم. حتی اگر برای یک روز باشد یا یک ساعت. اگر نگاه هایش به من احساس آشنایی و امنیت ندهد. بد جور وابسته اش شده ام. نه می توانم از این وابستگی رها شوم و نه می خواهم.
در پناه او بودن برایم لذت بخش و آرامش دهنده است. چرا باید از آن رها شوم؟
دیشب سرم را روی سینه اش گذاشتم و خوابم برد. یاد آن اوایل افتاده بودم. سالها پیش. که سرش را روی سینه ام می گذاشت و می گفت احساس آرامش می کند.
دیروز یک گزارش علمی می خواندم درباره اینکه سک س آرامش دهنده است. و اینکه یک آزمایش نشان می داد به گروهی از زنان شوک برقی داده بودند (در حدی که از راه رفتن روی فرش و دست زدن به یک فلز حاصل می شود) و در میان آنها زنانی که دست همسرشان را گرفته بودند عکس العمل بسیار خفیف تری داشتند. و نتیجه گیری این آزمایش و آن گزارش این بود که درست است، سک س آرامش دهنده است، اما نه با هر کسی. لمس کردن و در کنار یک نفر از جنس مخالف (همسر یا پارتنر ثابت) این حس را، حس امنیت را به حداکثر می رساند.
نمی دانم. گزارش علمی به جای خودش. من این روزها در حال تفکر و تعمق روی این مساله هستن که عشق چیست، امنیت چیست، آرامش چیست. اسمش را می گذارم یک وضعیت واحه! یک وضعیت زمانی و مکانی خاص که اطرافش ممکن است کاملا متفاوت باشد، ولی می توانی آنجا احساس آرامش و امنیت کنی. هر چند این کاملا وضعیت پویایی هست و معنی اش این نیست که مثل مرداب یک جا می مانی تا می گندی. زندگی جریان دارد، ولی تو در واحه ای

...

2008-12-26T10:45:00.002+03:30

و
مهرباني پر صلابت مرا
بپذير
مهرباني كه
عيساي ناصري به من آموخت
تا مغروقي چون ترا
از صحراي پر رعشة مرگ
نجات بخشم

...

Merry Christmas

2008-12-26T10:37:00.002+03:30

من يك گيشا هستم
يك گيشا با يك كيمونو ، از اينهايي كه گلهاي درشت ِ خوشگله قرمز دارد .يك كيمونوي سورمه اي با گلهاي درشت قرمز و كِرِم .
لبهام هم قرمزه ... قرمزه قرمز. ناخن هام هم قرمز و بلنده درست مثل موهايم كه بلنده ... مشكي و بلند.
هميشه موهايم را باز مي گذارم ، اينجوري رويايي تر مي شوم ، ناز تر مي شوم . چند تا شكوفه گيلاس هم مي زنم به موهايم .
من يك گيشا هستم .
يك گيشاي غمگين و زيبا كه به دور دست ها خيره شده تا شايد كسي را ببيند . كسي كه اين بار سپيده دم وقتي آسمان روشن شد تنهايش نگذارد

...

با اين موزيك
Kill Bill Sound Track

پيشنهاد فيلم براي آخر هفته

2008-12-26T10:33:00.003+03:30

...

...

2008-12-19T21:55:00.000+03:30

در من زني است
كه فرياد مي كند
گاهي
و
ريشه مي دواند
غمهايش را
در وسعت
بي كران

...

جا مانده قبلم جايي

2008-12-18T00:35:00.002+03:30

بگذار راستش را بگويم ... اين جور وقتها زبانم لال مي شود انگار ، نمي دانم چه بگويم .
عجب هوا قشنگ بود امشب ...
هي برف و برف و تو
من آدم خوشبختي هستم ... خوشبختي حسه قشنگي ست . دلم مي خواهد همين فردا با تو فرار كنم . بعد روي مبل ولو مي شوم اما و به فردا فكر مي كنم .
هيچ فردايي بدون تو قشنگ نيست .
نمي داني زندگي با تو چه لذتي دارد ، مي خواهم هميشة دنيا با تو زندگي كنم .
آخ كه بودن با تو ، خوابيدن با تو ، گذراندن روزها با تو چه دنيايي دارد .
آخ كه چه خوبي تو ...
من آدمه زندگي مشترك نبودم ، تو باعث شدي من آدمه زندگي مشترك بشوم ... آدمه همراهي كردن ، آدمه همدلي كردن ، آدمه زندگي ساختن ، زندگي كردن .
و اين واقعيت است ...
يك حقيقت كه نمي خواهم خودم را ازش مخفي كنم .
يك قصه واقعي و شيرين.

جا مانده قبلم جايي

...

باید بشنوی تا بفهمی چه می گویم
..............................

خطبة زمستاني

2008-12-17T13:44:00.003+03:30

كوبيده برف زير لگد هايش
بوي بنفشه هاي بهاران را
در زير برف ؛ خاك تب آلوده
در دل نهفته حسرت باران را

در گوش كرده پنبة برف امشب
شهري كه جاودانه پر از حرف است
چشمان پاك جوي پر از آب است
مژگان سبز كاج پر از برف است

نادر نادر پور

پ.ن : عكس از اولين برف خانة ما

هنوز

2008-12-14T21:10:00.001+03:30

هنوز هم هر بار كه صدايش را مي شنوم
هر بار كه نفسش از توي گوشي انگار كه مي خورد به لاله گوشم
تمام تنم مور مور مي شود .
هنوز هم مي خواهمش
هنوز هم بعد اين همه روز ، اين همه ماه
مور مور مي شود تنم
هوز هم آغوشش را مي خواهم
كه گم شو
كه آب شوم از عطش

...

2008-12-12T21:35:00.002+03:30

بابا گفت شام ميرين بيرون ؟
گفتم نمي دونم ، هنوز نرسيده خونه ...
مامان گفت آره حتمن ميرن ... هميشه هر چي گفته كرده ...

ناخن هامو فرنچ كردم بسكه فرنچ دوس داره
موهامم چتري كردم تو پيشونيم
براش معجون گياهي درس كردم تا كبدش پاكسازي بشه

لج كردم ولي

با خودم

با اون بيشتر از خودم

نميشناسه منو ولي

...

letters to my former self

یار ...

...

nobody loves a lonely dog ...

با قايقم نشسته به خشكي

همین

سال نو ...

هر روز فکر کن ، امروز آخرین روز استپس بی دریغ مهر بورزبی انتها دوست بدار

little girl

miss ya

Womens Day

snow

برف نو

زمستان است

cry a river

mi

Happy New Year 2011

جز دقایقی

و فکر می کنم

Merry Christmas ....

جز تو ...

یلدا ...

U & Mi...

...

...

...

جنگ جنگ تا پیروزی

...

...

happy birthday to miii

Damien Rice - The Blower's Daughter - Official Video

اين حال تمام الانِ منه

Happiness

نوروز كه مي آيد ... يك جذبه پنهاني ما را به تو مي خواند

تلخ ترين حرفهاي آخر سال

آن ِ مني ... كجا روي؟

...

love U

براي او كه بخواند و بداند كه چقدر زندگي با همراهيش شيرين است

...

for my soul mate

for my shot mate

...

دوستت دارم تنها نيستم با حضورت ... قلبت

اگر مرا ترك كني ...

If It Be Your Will

love mi please ...

قاصد روزان ابری داروک ...کی می رسد باران ؟

...

وقتشه با هم زندگي كنيم

بدون عنوان

Remember

عيدانه فراوان شد

Where dreams end

بدون شرح

...

I want you, I want you, I want you

پيشنهاد فيلم براي آخر هفته

امنیت

Kill Bill Sound Track

پيشنهاد فيلم براي آخر هفته

جا مانده قبلم جايي

خطبة زمستاني

هنوز

هر روز فکر کن ، امروز آخرین روز است
پس بی دریغ مهر بورز
بی انتها دوست بدار